اقداماتي كه مسلمين بايد جهت اجراي حكم الله بر مرتدين انجام دهند (۱۹۱)

اقداماتي كه مسلمين بايد جهت اجراي حكم الله بر مرتدين  انجام دهند (۱۹۱)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

۱ –  اعلام كافر بودن آنها و كشتن آنها در صورتي كه توبه نكردند. امام بربهاری  مي فرمايد: فإذا فعل – أي المرتد –  شيئا من ذلك فقد وجب عليك أن تخرجه من الإسلام  .  [۱] يعني : اگر شخص مرتد چيزي از اينها را انجام داد ، در اين صورت بر تو واجب است كه از اسلام خارجش كني ، يعني او را كافر بداني .

البته اعلام كافر و مرتد شدن شخص نيز داراي  شرايط و نكات دقيق و روشني است كه بايد در نظر گرفته شود . در مورد كساني كه تازه مسلمان گشته يا به صورت اجبار از آگاهيهاي شرعي دور نگه داشته شده اند (مانند مسلمين تحت حاكميت شوروي سوسياليستي سابق و مسلمين چين سوسياليستي كنوني  و ….)  اگر جاهلانه پاره اي از حرامها را انكار نموده و يا از قبول پاره اي از حلالها و واجبات  شانه خالي كردند  يا به پاره اي از كفرهايي كه مرتكب مي شوند آگاهي نداشتند ، بايد ابتدا به آنها آگاهي لازم از كانال صلاحيت دار داده شود و سپس از آنها درخواست توبه شود و چنانچه زير بار نرفتند و در ضمن آگاهي و علم باز بر كفر خود اصرار نمودند ، در اين صورت كافر و مرتد بودن آنها اعلام مي گردد .

ابن تيميه در مورد كساني كه نوشيدن مشروبات مست كننده را حلال نموده بودند و عمر بن خطاب رضي الله عنه از آنها درخواست توبه نمود مي گويد : ” يستتابون و تقيم عليهم الحجة ، فإن أصروا كفروا حينئذ ، لا يحكم بكفرهم قبل ذلك ، كما لم يحكم الصحابة بكفر قدامة بن مضعون “.[۲]  يعني از آنها درخواست توبه مي شود و به آنها اتمام حجت مي شود ، به دنبال آن اگر باز بر كفر خود اصرار داشتند در اين صورت كافر مي گردند، پيش از آن بر آنها حكم كفر داده نمي شود ؛  همچنانكه صحابه بر كافر بودن  قدامة بن مضعون  حكم ندادند .

دوباره مي فرمايد : ” فإن من نشأ ببادية أو كان حديث عهد و فعل شيئا من المحرمات غير عالم بتحريمها لم يأثم و لم يحد و إن لم يستند في استحلاله لدليل .[۳]

اگر كسي در بيابان زندگي كند يا تازه مسلمان شده باشد و چيزي ممنوع و حرام را انجام دهد و به حرام بودن آن نا آگاه و جاهل باشد در اين صورت گناهكار نمي گردد و مجازات هم نمي گردد هرچند  در انجام دادن اين كار به دليلي مبني بر حلال بودن آن چنگ نزده باشد .

۲ – با مرتدين از طريق جهاد و قتال و علم  مقابله نمايي و با زبان هم آنها را كافر بنامي  و ميزان خطرناك بودن مرتد شدنشان را روشن نمايي و ديگران را نيز بر عليه آنها تحريك و تشويق نمايي .

چگونگي توبه كردن مرتد ، اگر خواست دوباره به دين و قانون شريعت الله برگردد و شروط قبول شدن چنين توبه اي :

  • توبه و پشيمان شدني راستگويانه
  • به دنبال آن شهادتين آوردن
  • اقرار داشته باشد كه قبلا كافر و مرتد بوده و به دنبال آن به صورت آشكارا از آن توبه نمايد .
  • بايد ارتداد او مغلظه نباشد چون در مواردي چون فحش دادن به الله جل جلاله و رسول الله صلي الله عليه وسلم از وي توبه قبول نمي شود .

بعضي از علماء بر اين باورند كه بايد غسل هم نموده و حجش را نيز دوباره نمايد  .

سوالي كه ممكن است در لابلاي توضيحات بالا به آن پاسخ داده شده باشد اين است كه  : آيا مي توان به يك انسان مشخص و معلوم بگوييم تو كافر هستي يا تو مرتد هستي ، همچنانكه مي توانيم به كسي كه دزدي مرتكب شده است بگوييم دزد يا به كسي كه بي گناهي را كشته است بگوييم قاتل و مثالهاي ديگري از اين دست ؟

جواب مثبت است؛ در مذهب اهل سنت اگر شروط تكفير در شخصي پيدا شد و موانع تكفير هم وجود نداشتند چنين شخصي از طرف هر مسلماني كه  در اين زمينه علم و آگاهي كافي داشته باشد حكم كافر و مرتد بودنش صادر مي گردد .  اما بايد كاملاٌ مواظب بود، چون اگر كسي بدون علم حكم كافر بودن كسي را صادر نمايد و در وي نباشد حكم به خودش بر مي گردد و اين بيش از اندازه خطرناك است و چنانچه كسي هم كافر و مرتد باشد و تو او را مسلمان بنامي كمترين خطر آن اين است كه  يكي از احكام قانون شريعت الله را انكار كرده و دور انداخته اي و اين شخص و اشخاص مشابه در توهين و زير پا نهادن دين و قانون الله جري تر گشته  و زمينه براي ارتداد مردم بيشتر فراهم مي گردد .

در اين زمينه دو گروه فعاليت داشته اند :

  • كساني كه به مذهب مرجئه نزديك شده و «استحلال و جحود» را شرط تكفير مي دانند در حالي كه نيست .
  • كسان ديگري هم هستند كه اهل ارجاء نيستند اما مي گويند : چون عده اي در اين زمينه افراط نموده و اشتباهات زيادي مرتكب شده اند، ما تا زماني مشخص اين حكم را تعطيل مي كنيم ! .

هر دو گروه اشتباه مي كنند و در هرجا فعاليت نموده اند  باعث گشته اند كه  اهانت به الله و رسولش صلي الله عليه وسلم و زير پا نهادن قانون شريعت الله و ديگر كفرهاي آشكار به وفور صورت گيرد و احزاب سكولار و مرتد هم به راحتي در ميان مردم يارگيري نمايند و مردم را طرفدار خود نموده و مرتد گردانند .

شايد خود شما هم عواقب اين تفريط را مشاهده نموده باشيد  و كساني نماز خوان  را ديده باشيد كه به دليل كوچكترين عصبانيتي از طرف مقابل،  به الله و رسول و دين و  آسمان و غيره فوش مي دهد و مرتد مي گردد و يا انسانهاي زيادي را ديده باشيد كه نماز هم مي خوانند اما از احزاب سكولار و مرتد طرفداري مي كنند و با اين كار مرتد شده و از دايره ي اسلام خارج شده اند  اما خودشان خيال مي كنند هنوز مسلمان هستند!!

انسانهايي  هم وجود دارند كه هنوز در ابتداي يادگيري علم شرعي هستند و يا اينكه تازه از جاهليت و كفر حاكم بر جامعه نجات يافته و به كاروان فرقه ي ناجيه پيوسته اند و با آنكه خواهان تغيير وضع فاسد جامعه هستند اما از شناخت كافي برخوردار نمي باشند ، به همين دليل ممكن است به آساني دچار اشتباه گردند و بايد مواظب باشند كه به دليل تفريط و شل گيري دو گروه ياد شده خود دچار تند روي و تفريط در امر تكفير نگردند .

زماني كه انسانها با اطمينان و يقين مسلمان مي گردند  با شك و گمان  از آن خارج نمي شوند بلكه بايد در اين مسيريقين داشت و مطمئن بود ، همچنانكه  رسول الله صلي الله عليه وسلم مي فرمايند : ” إلا أن تروا كفرا بواحا عندكم فيه من الله برهان “.  مگر زماني كه  كفر آشكاري را ديديد  كه در مورد آن از جانب الله دليل و برهاني نزد خود داشتيد .

[۱]الحسن بن علي بن خلف البربهاري، شرح السنة ، المدينة النبوية ، مكتبة الغرباء الأثرية ۱۴۱۴ ق ، ص ۲۱۸

[۲]ابن تيميه حراني ، مجموع الفتاوى ، ج ۱۰ ص ۶۱۰

[۳]أحمد بن عبد الحليم بن عبد السلام بن تيمية الحراني ، رفع الملام عن الأئمة الأعلام ،السعودية ، الرئاسة العامة لإدارة البحوث العلمية والإفتاء والدعوة والإرشاد۱۴۱۳  ،  ص ۵۶

دیدگاهتان را بنویسید