دفاع از قوم و قوم گرایان تا کجا؟

دفاع از قوم و قوم گرایان تا کجا؟

ارائه دهنده: نذیر احمد بلوچ

امروزه کسانی هستند که با نام بلوچ و ملی گرائی و ناسیونالیسم بلوچی در حال تبلیغ سکولاریسم و دموکراسی غربی ها هستند و مردم را به مسیری هدایت می کنند که در برابر قانون شریعت الله بایستند و عده ای علناً اعلام کنند که قانون الله به درد الان نمی خورد و نعوذ بالله سکولاریستها عاقلتر و حکیم تر از الله تعالی هستند و قانون سکولاریستها برای ما بهتر از قانون الله جل جلاله است .

ما از قوم خود دفاع می کنیم تا زمانی که در مسیر شریعت الله باشند و گناهکار نباشند و خودمان با این دفاع گناهکار نشویم. در همین سنن ابی داود آمده که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند: «خَیرُکمُ المُدافِعُ عَن عَشیرَتِهِ ما لَم یأثَمْ»[۱]، بهترین شما کسی است که از عشیره ی خود دفاع کند، به شرط آن که با این کار مرتکب گناهی نشود.

چون قانون شریعت الله می گوید «انّما المؤمنون اخوة» دوستی برای دوستان الله و دشمنی برای دشمنان الله نه برای نژاد.

ترمذی از رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد آنان که نسب را مایه ی افتخار می دانند روایت می کند که رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرمایند:«لَیَنْتَهِیَنَّ أَقْوَامٌ یَفْتَخِرُونَ بِآبَائِهِمْ الَّذِینَ مَاتُوا… أَوْ لَیَکُونُنَّ أَهْوَنَ عَلَی اللَّهِ مِنْ الْجُعَلِ الَّذِی یُدَهّدِهُ الْخِرَاءَ بِأَنْفِهِ»[۲] کسانی که به پدران و نیاکان مرده ی خود افتخار می کنند، به قومیت و نژاد خودشان افتخار می کنند، باید از این کار دست بکشند و تمامش کنند، و در صورتی که دست بردار نباشند، نزد الله تعالی از سوسکی که سرگین و کثافت را با بینی خود می غلطاند، پست تر خواهند بود. این حرف رسول الله صلی الله علیه وسلم است.

بله، نژادپرستی و قوم‌گرایی از ویژگی‌های جوامع عقب‌مانده و از صفات انسانهای جاهل و نادانی محسوب میشود که جایگاه و ارزششان بیشتر از این نبوده که رسول الله صلی الله علیه وسلم به آن ها سفارش می کندو آن کار را با آلت تناسلی پدرشان انجام بدهند[۳]،و آن ها را به سوسکی تشبیه می کند که سرگین و کثافت را با بینی خود می غلطانند بلکه، از این سوسک هم نزد الله، پست تر می داند.

ابوداود از رسول الله صلی الله علیه و سلم روایت می کند الله متعال مسلمین را از تعصب به نژاد و قومگرایی و افتخار به نیاکان مجرم، دور کرده و انسانها یا مؤمن به قانون شریعت الله هستند یا فاجر بدبختی که به چیزهای دیگری دل خوش کرده اند. می فرمایند: «إِنَّ اللَّهَ قَدْأَذْهَبَ عَنْکُمْ عُبِّیَّهَ الْجَاهِلِیَّهِ وَفَخْرَهَا بِالْآبَاءِ، إِنَّمَا هُوَ مُؤْمِنٌ تَقِیٌّ وَفَاجِرٌ شَقِیٌّ، النَّاسُ کُلُّهُمْ بَنُو آدَمَ وَآدَمُ خُلِقَ مِنْ تُرَابٍ»،الله تعالی تعصب جاهلیت و افتخار به پدران را از شما دور کرده است؛ فرد یا مؤمن پرهیزگار است؛ یا فاسقِ بدبخت، مردم همه از فرزندان آدم هستند و آدم از خاک آفریده شده است .


[۱]– سنن أبی داوود، ج ۴، ص ۳۳۲، ح ۵۱۲۰ –  4458  / امام السیوطی، جامع الأحاديث – الجامع الصغير وزوائده والجامع الكبير – قسم الأقوال الجزء الرابع/  شماره ۱۱۹۱۰-۱۱۹۱۱ / الروض الداني إلى المعجم الصغير للطبراني – ج ۲ – شماره ۱۰۲۰/ المعجم الأوسط للطبراني ۷۱۷۶/ فوائد أبي العباس الأصم ۱۵ / شعب الإيمان للبيهقي ۷۴۸۷ / شرح السنة امام بغوی ۳۴۴۷ / معرفة الصحابة لأبي نعيم الأصبهانی ۳۲۸۴/ والمتقي الهندي في كنز العمال حديث رقم ۶۹۳۲، ۶۹۶۱ /

[۲] رواه ابو داود۴۵۱۷ و ترمذی۳۹۵۵ و بیهقی/ آلبانی، صحيح الترغيب ۲۹۶۵/ در سنن ترمذی به این شکل روایت شده. رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: فرمود : لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ يَفْتَخِرُونَ بِآبَائِهِمُ الَّذِينَ مَاتُوا إِنَّمَا هُمْ فَحْمُ جَهَنَّمَ أَوْ لَيَكُونَنَّ أَهْوَنَ عَلَى اللَّهِ مِنَ الْجُعَلِ الَّذِى يُدَهْدِهُ الْخِرَاءَ بِأَنْفِهِ إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَذْهَبَ عَنْكُمْ عُبِّيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ وَفَخْرَهَا بِالآبَاءِ ، إِنَّمَا هُوَ مُؤْمِنٌ تَقِيٌّ وَفَاجِرٌ شَقِيٌّ ، النَّاسُ كُلُّهُمْ بَنُو آدَمَ وَآدَمُ خُلِقَ مِنْ تُرَابٍ .

ترجمه : جماعتی که به پدران خود بر دیگران فخر مینمایند و پدرانشان اکنون مرده و به صورت زغال جهنم در آمده اند باید از این کار دست بردارند و الا آنان ازسوسکی که کثافت را به روی پوزه اش بلند می کند کمتر خواهند بود. خداوند رنگ و اخلاق زمان جاهلیت و افتخار به آباء و اجداد را ازشما دورساخته است هرکسی یکی از این دو حالت را دارد یا مسلمان است و پرهیزگار و یا گناه کار است و نادرست. همه مردم اولاد آدم هستند و آدم هم از خاک خلق شده است.

ابو داود هم به این گونه آورده : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ، إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَدْ أَذْهَبَ عَنْكُمْ عُبِّيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ ، وَفَخْرَهَا بِالْآبَاءِ مُؤْمِنٌ تَقِيٌّ ، وَفَاجِرٌ شَقِيٌّ ، أَنْتُمْ بَنُو آدَمَ وَآدَمُ مِنْ تُرَابٍ ، لَيَدَعَنَّ رِجَالٌ فَخْرَهُمْ بِأَقْوَامٍ ، إِنَّمَا هُمْ فَحْمٌ مِنْ فَحْمِ جَهَنَّمَ ، أَوْ لَيَكُونُنَّ أَهْوَنَ عَلَى اللَّهِ مِنَ الْجِعْلَانِ الَّتِي تَدْفَعُ بِأَنْفِهَا النَّتِنَ

آلبانی هم به این شکل روایت رو آورده : إنَّ اللهَ عزَّ وجلَّ أذهبَ عنكم عُبَّيَّةِ الجاهليةِ وفخرَها بالآباءِ ، الناسُ بنو آدمَ ، وآدمُ من ترابٍ ، مؤمنٌ تقيٌّ ، وفاجرٌ شقيٌّ ، لَيَنتهينَّ أقوامٌ يفتخرون برجالٍ إنما هم فحمُ جهنَّمَ ، أو ليكوننَّ أهونَ على اللهِ من الجُعلانِ ؛ التي تدفعُ النَّتنَ بأنفِها

[۳] قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَعَزَّى بِعَزَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَعْضُوهُ بِهِنَّ أَبِيهِ وَلَا تُكَنُّوا» رواه البخاري في (الأدب المفرد) [۹۶۳/۱ بتحقيقي ] ، والنسائي في (السنن الكبرى) (۵/۲۷۲) [۸۸۶۴] و (۶/۲۴۲) [۱۰۸۱۲] وفي (عمل اليوم والليلة) [۹۷۶] ، وأحمد في (المسند) (۵/۱۳۶) وابنه في (زوائد المسند) (۵/۱۳۶) ، وابن أبي شيبة في (المصنف) (۱۵/۳۳) [۱۹۰۳۰] أو (۷/۴۵۶) [۳۷۱۸۳] ، وأبو عبيد القاسم بن سلام في (غريب الحديث) (۳/۱۶۳) [۴۲۲] و (۳/۲۸۸) [۴۶۷] (ط مجمع اللغة العربية) ، والحربي في (الغريب) (۳/۹۱۹) ، والطحاوي في (شرح مشكل الآثار) [۳۲۰۴] و [۳۲۰۷] ، والهيثم بن كليب الشاشي في (مسنده) (۳/۳۷۴) [۱۴۹۹] ، وابن حبان في [۳۱۵۳الإحسان] أو [۷۳۶ موارد] ، والطبراني في (المعجم الكبير) (۱/۱۹۸-۱۹۹) [۵۳۲] ، والقطيعي في (جزء الألف دينار) [۲۰۹] ، وأبو نعيم في (معرفة الصحابة) [۷۵۶] ، والبغوي في (شرح السنة) (۱۳/۱۲۰-۱۲۱) [۳۵۴۱] ، والضياء المقدسي في (المختارة) [۱۲۴۲] و [۱۲۴۴] ، والمزي في (تهذيب الكمال) (۱۹/۳۳۹-۳۳۰) و (۱۹/۳۳۰)  النسائي في ((السنن الكبرى)) (۸۸۶۴) واللفظ له، وأحمد (۲۱۲۳۴) / آلبانی ، تخريج مشكاة المصابيح ۴۸۲۸/ شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند ۲۱۲۳۶ / الألباني ، السلسلة الصحيحة۲۶۹ / تخريج صحيح ابن حبان ۳۱۵۳ / ابن حجر العسقلاني: تخريج مشكاة المصابيح ۴/۴۰۴  / الألباني : السلسلة الصحيحة۱/۵۳۸ / محمد الأمين الشنقيطي: أضواء البيان۳/۵۲۷ / السخاوي: الأجوبة المرضية۲/۶۲۳ / شعيب الأرناؤوط: تخريج المسند۲۱۲۳۳ / السيوطي: الجامع الصغير۶۲۹ / الألباني: صحيح الجامع۵۶۷ / أخرجه أحمد (۲۱۲۷۱)، والنسائي في ((السنن الكبرى)) (۱۰۸۱۰)، والطبراني (۱/۱۹۸) (۵۳۴) باختلاف يسير.


دیدگاهتان را بنویسید