جهاد و مجاهد از قرآن و سنت و بیان برخی فضایل مرتبط با آن

جهاد و مجاهد از قرآن و سنت و بیان برخی فضایل مرتبط با آن

نویسنده : ا . الکردی

مقدمه:

به نام الله که خالق زمین و آسمان است و اوست که بر احوال و نیات بشر و بندگانش آگاه است.در عصری زندگی می کنیم که با افزایش ارتباطات و برخورد افکار و اندیشه های گوناگون به راستی که شناخت حق و باطل بسیار دشوار گردیده است. از یک سو دشمنان قسم خورده ی اسلام بر اهل سنت و جماعت هجمه وارد می کنند و از سوی دیگر دشمنان درونی اسلام بر اهل سنت و جماعت هجوم می برند. دشمنان قسم خورده ی اسلام که همان سکولارهای مرتد در وهله اول می باشند و دشمنان اهل کتاب مانند یهود و صلیبی های مسیحی و یا ( دین فروشانی )  که در لباس پرورش قومیت بنام دین نان می خورند.

دشمنان درونی اسلام چند بخش هستند همانند غلاه شیعه ( علی اللهی ها ، نصیری ها و… ) ،غلاه اهل سنت ( خوارج، قادیانیت ، دراویش و… ) و سلفی های سکولار آل سعود ( امروزه با نام مدخلی ها یا فرقه جامیه شناخته می شوند ) و اخوان المفلسین و…. . کسانی که در لباس اسلامی هستند خود چندین دسته می باشند که از چند حالت خارج نیست:

  • یا اینکه جاهل بر علم شرعی و اسلامی هستند و بدون هیچ دلیلی اظهار رای می کنند،
  • یا اینکه اهل بدعت هستند و در لفافه ی سنت افکار مسموم خود را به خورد مردم می دهند ،
  • یا اینکه مسلمان زاده هستند و هیچ غیرتی بر دینی که خدای متعال آن را بهترین دین برای بشریت می داند ندارند و اساسا به ظاهر و از روی ترس و اجبار و مصلحت شخصی می گویند مسلمانیم اما در واقع هیچ بویی از اسلام نبرده اند و روی به سوی عقاید سکولاریستی و ناسیونالسیم افراطی آورده اند و یا اینکه منافقینی هستند که در لباس اسلام بر اسلام ضربه می زنند و دسته هایی از این قبیل.

جهاد و مجاهد از قرآن و سنت و بیان برخی فضایل مرتبط با آن:

فضیلت جهاد را در دو بخش بیان می کنیم:قرآن و سنت.

-قرآن:

۱-خداوند در سوره ی توبه می فرماید: قال الله تعالي: { وَقَاتِلُواْ الْمُشْرِكِينَ كَآفَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَآفَّةً وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ} التوبة: ۳۶

ترجمه: خداوند مي فرمايد: و جنگ کنيد با همهء مشرکان چنانکه ايشان مي جنگند با همهء شما. توبه: ۳۶

۲-هم چنین الله می فرماید: قال تعالي: {كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ} البقرة: ۲۱۶ ترجمه: الله مي فرمايد: جنگ بر شما واجب آمد و آن دشوار است بر شما و شايد ناخوش داريد چيزي را حال آن که وي شما را بهتر باشد شايد که دوست داريد چيزي را حال آن که آن براي شما بد باشد و خدا مي داند و شما نمي دانيد. بقره: ۲۱۶

الله در این آیه قتال با کفار و مشرکین و مرتدین را بر ما مسلمانان فرض نموده است.

۳-هم چنین الله می فرماید: قال تعالي: {انْفِرُواْ خِفَافاً وَثِقَالاً وَجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ} التوبة: ۴۱،الله مي فرمايد: بيرون آييد سبکبار و گرانبار، و با مال و جان خود در راه خدا جهاد کنيد. توبه: ۴۱

۴-قال تعالي: {إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ} التوبة: ۱۱۱

ترجمه:الله  مي فرمايد: هر آئينه خداوند از مسلمانان جان و مال شان را بعوض آنکه براي شان بهشت باشد، خريده است که در راه خدا جنگ مي کنند مي کشند و کشته مي شوند، وعده اي حقي است، باشيد به معاملهء که کرديد به آن و اين است پيروي بزرگ. توبه: ۱۱۱

۵-قال تعالي: {لاَّ يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُوْلِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلاًّ وَعَدَ اللّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً{۹۵} دَرَجَاتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكَانَ اللّهُ غَفُوراً رَّحِيماً} {۹۶} النساء: ۹۵ – ۹۶

ترجمه: الله مي فرمايد: برابر نيستند نشستگان غير معذور از مسلمانان و جهاد کنندگان در راه خدا با مال و جان خويش و خداوند فضيلت داده مجاهدان با مال و جان را بر نشستگان در مرتبه، و خداوند هر يکي را وعدهء نيک داده و مزد افزون داده خداوند مجاهدان بر نشستگان مزدي بزرگ مرتبه هايي از جانبش و آمرزش و بخشايش و خداوند آمرزندهء مهربان است. نساء: ۹۵ – ۹۶

(نكته: شأن نزول { لا يستوي القاعدون … }

۱۲۱۲ـ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ – رضي الله عنه – قال: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – أَمْلَى عَلَيْهِ { لا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ } قَالَ: فَجَاءَهُ ابْنُ أُمِّ مَكْتُومٍ وَهُوَ يُمِلُّهَا عَلَيَّ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَسْتَطِيعُ الْجِهَادَ لَجَاهَدْتُ وَكَانَ رَجُلاً أَعْمَى، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عَلَى رَسُولِهِ – صلى الله عليه وسلم – وَفَخِذُهُ عَلَى فَخِذِي فَثَقُلَتْ عَلَيَّ حَتَّى خِفْتُ أَنَّ تَرُضَّ فَخِذِي ثُمَّ سُرِّيَ عَنْهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ } . (بخارى:۲۸۳۲)

زيد بن ثابت – رضي الله عنه – روايت مي كند كه رسول الله – صلى الله عليه وسلم – آية { لا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ… فِيْ سَبِيْلِ الله } (يعني مؤمناني كه نشسته اند با كساني كه در راه خدا جهاد مي كنند، برابر نيستند) را بر من املاء مي نمود. در آن اثنا، عبد الله بن ام مكتوم كه مردي نابينا بود، آمد و گفت: يا رسول الله! اگر توانايي جهاد مي داشتم، به جهاد مي رفتم. آنگاه، در حالي كه ران رسول خدا – صلى الله عليه وسلم – بر ران من گذاشته شده بود، خداوند وحي فرستاد. در اثر آن، آنقدر ران آنحضرت – صلى الله عليه وسلم – بر من سنگيني كرد كه ترسيدم رانم خرد شود. پس از بر طرف شدن حالت وحي، پيامبر اكرم – صلى الله عليه وسلم – گفت: خداوند عزوجل (در تكميل آية فوق) اين جمله را نازل فرمود: { غير اولي الضرر } . يعني مؤمناني كه نشسته اند با كساني كه در راه خدا جهاد مي كنند، برابر نيستند مگر كساني كه عذري داشته باشند).

۶- قال تعالي: {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنجِيكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ{۱۰} تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ{۱۱} يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ{۱۲} وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ} {۱۳} الصف: ۱۰ – ۱۳

ترجمه:الله مي فرمايد: اي مسلمانان! آيا شما را به آن معاملهء که شما را برهاند از عذابي درد دهنده دلالت نکنم؟ بخدا و رسول او ايمان آوريد و در راه خدا به اموال و جان هاي خود جهاد کنيد. اين براي شما بهتر است اگر مي دانيد. گناهان شما را بيامرزد و شما را به بوستانهايي که مي رود زير آن جويها و به محلهاي پاکيزه در بهشت هاي جاودان در آرد و اين است فيروزي بزرگ. و شما را به نعمتي ديگر که دوست مي داريد آن را دهد، و آن نعمت نصرت از جانب خدا و فتحي قريب الحصول است، و مژده ده مسلمانان را. صف: ۱۰ – ۱۳

۷-{إِنَّ الله يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ} (صف: ۴).

يعني: «خداوند كساني را دوست مي دارد كه راه او صف زده (و يكپارچه) مي جنگند، گويي ايشان بنايي هستند كه از فلز ريخته شده است

۸-{وَقَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ الله الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ الله لاَ يُحِبُّ المُعْتَدِينَ} (البقرة: ۱۹۰).

يعني: «در راه خدا با كساني كه با شما مي جنگند پيكار كنيد و تجاوز نكنيد كه خداوند تجاوزگران را دوست نمي دارد».

۹-إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أُوْلَئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللّهِ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ(البقره۲۱۸)

كساني كه ايمان آورده اند و كساني كه هجرت نموده اند و در راه خدا جهاد كرده اند، آنان رحمت خدا را چشم مي دارند، و خداوند آمرزنده و مهربان است.

۱۰-يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَابْتَغُواْ إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُواْ فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ-مائده۳۵

اي مؤمنان! از خدا بترسيد (و از اوامر او اطاعت كنيد و از نواهي او اجتناب ورزيد) و براي تقرّب به خدا وسيله بجوئيد (كه عبارت از طاعت و عبادت و اعمال شايسته و بايسته است)، و در راه او جهاد كنيد تا اين كه رستگار شويد.

۱۱-إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُوْلَئِكَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَلَمْ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلاَيَتِهِم مِّن شَيْءٍ حَتَّى يُهَاجِرُواْ وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ إِلاَّ عَلَى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ-انفال۷۲

بيگمان كساني كه ايمان آورده اند و مهاجرت كرده اند و با جان و مال خود در راه خدا جهاد نموده اند  و كساني كه پناه داده اند و ياري نموده اند  برخي از آنان ياران برخي ديگرند و امّا كساني كه ايمان آورده اند وليكن مهاجرت ننموده اند ولايتي در برابر آنان نداريد تا آن گاه كه مهاجرت مي كنند.اگر به سبب دينشان از شما كمك و ياري خواستند، كمك و ياري بر شما واجب است، مگر زماني كه مخالفان آنان گروهي باشند كه ميان شما و ايشان پيمان باشد. خداوند مي بيند آنچه را كه مي كنيد

۱۲-وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَالَّذِينَ آوَواْ وَّنَصَرُواْ أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقّاً لَّهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ-انفال ۷۴

ترجمه:بيگمان كساني كه ايمان آورده اند و مهاجرت كرده اند و در راه خدا جهاد نموده اند، و همچنين كساني كه پناه داده اند و ياري كرده اند، (هر دو گروه) آنان حقيقه مؤمن و باايمانند. براي آنان آمرزش و و روزي شايسته است.

۱۳-أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تُتْرَكُواْ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّهُ الَّذِينَ جَاهَدُواْ مِنكُمْ وَلَمْ يَتَّخِذُواْ مِن دُونِ اللّهِ وَلاَ رَسُولِهِ وَلاَ الْمُؤْمِنِينَ وَلِيجَةً وَاللّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ-توبه۱۶

ترجمه:آيا گمان مي بريد كه به حال خود رها مي شويد (و مورد آزمايش به وسيله جهاد و غيره قرار نمي گيريد) و خداوند به مردم نمي شناساند كساني از شما را كه به جهاد برخاسته اند و بغير از خدا و پيغمبر و مؤمنان، دوست نزديكي و محرم اسراري براي خود نگرفته اند؟ خداوند از همه اعمالتان آگاه است

۱۴-سوره توبة آيه ۲۰

متن آيه:الَّذِينَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ

ترجمه:كساني كه ايمان آورده اند و به مهاجرت پرداخته اند و در راه خدا با جان و مال (كوشيده اند و) جهاد نموده اند، داراي منزلت والاتر و بزرگتري در پيشگاه خدايند، و آنان رستگاران و به مقصودرسندگان (و سعادتمندان دنيا و آخرت) مي باشند.

۱۵-سوره توبة آيه ۷۳

متن آيه:يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

ترجمه:اي پيغمبر! با كافران و منافقان جهاد و پيكار كن (تا ايشان را از كفر و نفاق برگرداني) و بر آنان سخت بگير و (با ايشان خشن باش. اين مجازات كنوني ايشان است و در آخرت) جايگاهشان دوزخ است و چه بد سرنوشت و چه زشت جايگاهي است!

۱۶-سوره توبة آيه ۸۸ و۸۹

متن آيه:لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ جَاهَدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ وَأُوْلَئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ. أَعَدَّ اللّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

ترجمه:ولي پيغمبر و مؤمناني كه با او هستند، با مال و جان خود به جهاد مي پردازند (تا خدا را از خود خوشنود سازند و دين خدا را بالا برند). همه خوبيها و نيكيها (از قبيل: پيروزي و غنيمت دنيا، و بهشت و كرامت آخرت) از آن ايشان است، و آنان بيگمان رستگارانند. خداوند براي آنان باغهاي (بهشت) را آماده كرده است كه جويبارها در (زير كاخها و درختان) آن روان است و جاودانه در آن مي مانند. اين است پيروزي بزرگ و رستگاري سترگ.

۱۷-سوره حج آيه ۷۸

متن آيه:وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمينَ مِن قَبْلُ وَفِي هَذَا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

ترجمه: و در راه خدا جهاد و تلاش كنيد آن گونه كه شايسته جهاد و بايسته تلاش در راه او است. خدا شما را برگزیده است. و در دين كارهاي دشوار و سنگين را بر دوش شما نگذاشته است آئين پدرتان ابراهيم است. خدا شما را قبلاً مسلمين ناميده است  تا پيغمبر  گواه بر شما باشد. و شما هم گواه بر مردمان باشيد پس (براي حصول اين منظور) نماز را بخوانيد و زكات مال به در كنيد و به خدا چنگ زنيد كه سرپرست و ياور شما او است، و چه سرور و ياور نيك و چه مددكار و كمك كننده خوبي است!

۱۸-سوره عنكبوت آيه ۶۹:متن آيه:

وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ

ترجمه:كساني كه براي (رضايت) ما به تلاش ايستند و در راه (پيروزي دين) ما جهاد كنند، آنان را در راههاي منتهي به خود رهنمود (و مشمول حمايت و هدايت خويش) مي گردانيم، و قطعاً خدا با نيكوكاران است

۱۹-سوره حجرات آيه ۱۵-متن آيه:

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَز

ترجمه:مؤمنان (واقعي) تنها كسانيند كه به خدا و پيغمبرش ايمان آورده اند، سپس هرگز شكّ و ترديدي به خود راه نداده اند، و با مال و جان خويش در راه خدا به تلاش ايستاده اند و به جهاد برخاسته اند. آنان (بلي آنان، در ايمان خود) درست و راستگويند

۲۰-سوره ممتحنة آيه ۱

متن آيه:يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاء تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءكُم مِّنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَاداً فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاء مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ وَمَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ

ترجمه: اي مؤمنان! دشمنان من و دشمنان خويش را به دوستي نگيريد. شما نسبت بديشان محبت مي كنيد و مودت مي ورزيد، در حالي كه آنان به حق و حقيقتي ايمان ندارند كه براي شما آمده است. پيغمبر و شما را به خاطر ايمان آوردن به خدا كه پروردگارتان است (از شهر و ديارتان) بيرون مي رانند. اگر شما براي جهاد در راه من و طلب خوشنوديم (هجرت كرده ايد و از زادگاه خويشتن) بيرون آمده ايد (با ايشان پيوند دوستي برقرار نسازيد). در نهان با آنان دوستي مي كنيد، در حالي كه من نسبت به هرچه پنهان مي داريد يا آشكار مي سازيد (از همگان) مطلع تر و آگاه تر هستم. هر كس از شما چنين كاري را بكند، از راستاي راه منحرف گشته است.

۲۱- توبه ۲۴:قُلْ إِن كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَآؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُم مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّى يَأْتِيَ اللّهُ بِأَمْرِهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ

ترجمه:بگو: اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و قوم و قبيله شما، و اموالي كه فراچنگش آورده ايد، و بازرگاني و تجارتي كه از بي بازاري و بي رونقي آن مي ترسيد، و منازلي كه مورد علاقه شما است، اينها در نظرتان از خدا و پيغمبرش و جهاد در راه او محبوبتر باشد، در انتظار باشيد كه خداوند كار خود را مي كند (و عذاب خويش را فرو مي فرستد). خداوند كسان نافرمانبردار را (به راه سعادت) هدايت نمي نمايد.

۲۲- يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتَالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صَابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ وَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفًا مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ-انفال۶۵

اي پيغمبر! مؤمنان را به جنگ (با دشمن براي اعلاء فرمان خدا) برانگيز. هرگاه بيست نفر شكيبا (و ورزيده و قويّ الايمان) از شما باشند بر دويست نفر غلبه مي كنند، و اگر از شما صد نفر باشند بر هزار نفر از كافران غلبه مي كنند، به خاطر اين كه كافران گروهي هستند كه نمي فهمند

سنت:

*صحیحین»

-صحيح الامام محمد بن اسماعیل البخاري رحمه الله:

۱- عَنْ أَبِيْ هُرَيْرَةَ – رضي الله عنه – قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – فَقَالَ: دُلَّنِي عَلَى عَمَلٍ يَعْدِلُ الْجِهَادَ قَالَ: «لا أَجِدُهُ». قَالَ: «هَلْ تَسْتَطِيعُ إِذَا خَرَجَ الْمُجَاهِدُ أَنْ تَدْخُلَ مَسْجِدَكَ فَتَقُومَ وَلا تَفْتُرَ وَتَصُومَ وَلا تُفْطِرَ»؟ قَالَ: وَمَنْ يَسْتَطِيعُ ذَلِكَ؟ (بخارى:۲۷۸۵)

ترجمه: ابوهريره – رضي الله عنه – مي گويد: مردي نزد رسول الله – صلى الله عليه وسلم – آمد و گفت: عملي به من معرفي كن كه با جهاد، برابر باشد. رسول خدا – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «چنين عملي، سراغ ندارم». و افزود: «آيا تو مي تواني از زماني كه مجاهد (براي جهاد) بيرون مي رود، به مسجدت بروي و بدون احساس خستگي به نماز بايستي و بدون افطار، روزه بگيري (تا زماني كه مجاهد برگردد)»؟ آن مرد، گفت: چه كسي توانايي چنين كاري را دارد؟

۲-عَنْ أبي سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ – رضي الله عنه – قَالَ: قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَيُّ النَّاسِ أَفْضَلُ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – : «مُؤْمِنٌ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ». قَالُوا: ثُمَّ مَنْ؟ قَالَ: «مُؤْمِنٌ فِي شِعْبٍ مِنَ الشِّعَابِ يَتَّقِي اللَّهَ وَيَدَعُ النَّاسَ مِنْ شَرِّهِ». (بخارى:۲۷۸۶)

ترجمه: ابوسعيد خدري – رضي الله عنه – مي گويد: پرسيدند: اي رسول خدا! بهترين مردم، چه كسي است؟ رسول الله – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «مؤمني كه با جان و مالش، در راه خدا، جهاد كند». پرسيدند: بعد از او، چه كسي، بهتر است؟ فرمود: «مؤمني كه راه تقواي خدا را در پيش مي گيرد و در يكي از دره ها، زندگي مي كند و به مردم، آسيبي نمي رساند».

۳- عَنْ أَبِيْ هُرَيْرَةَ – رضي الله عنه – قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – يَقُولُ: «مَثَلُ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَنْ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِهِ كَمَثَلِ الصَّائِمِ الْقَائِمِ. وَتَوَكَّلَ اللَّهُ لِلْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِهِ بِأَنْ يَتَوَفَّاهُ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ أَوْ يَرْجِعَهُ سَالِمًا مَعَ أَجْرٍ أَوْ غَنِيمَةٍ». (بخارى:۲۷۸۷)

ترجمه: ابوهريره – رضي الله عنه – مي گويد: شنيدم كه رسول الله – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «مثال مجاهد در راه خدا ـ و خدا بهتر مي داند كه چه كسي در راه او جهاد مي كند ـ مانند كسي است كه هميشه در حال روزه و نماز بسر مي برد. و خداوند، تعهد نموده است كه اگر مجاهدِ راهش را بميراند، او را وارد بهشت سازد و (اگر زنده نگه دارد) سالم و تندرست، همراه پاداش يا غنيمت (به خانه) برگرداند».

۴-قَالَ رَسُولُ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – : «مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَبِرَسُولِهِ، وَأَقَامَ الصَّلاةَ، وَصَامَ رَمَضَانَ، كَانَ حَقًّا عَلَى اللَّهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ، جَاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، أَوْ جَلَسَ فِي أَرْضِهِ الَّتِي وُلِدَ فِيهَا». فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَفَلا نُبَشِّرُ النَّاسَ؟ قَالَ: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ مِائَةَ دَرَجَةٍ أَعَدَّهَا اللَّهُ لِلْمُجَاهِدِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، مَا بَيْنَ الدَّرَجَتَيْنِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، فَإِذَا سَأَلْتُمُ اللَّهَ فَاسْأَلُوهُ الْفِرْدَوْسَ، فَإِنَّهُ أَوْسَطُ الْجَنَّةِ، وَأَعْلَى الْجَنَّةِ، أُرَاهُ فَوْقَهُ عَرْشُ الرَّحْمَنِ، وَمِنْهُ تَفَجَّرُ أَنْهَارُ الْجَنَّةِ». (بخارى:۲۷۹۰)

۵-رسول الله – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «كسي كه به خدا و رسولش، ايمان بياورد، نماز بخواند و ماه رمضان را روزه بگيرد، خدا تعهد نموده است كه او را وارد بهشت سازد چه در راه خدا جهاد كند و يا در سرزميني كه متولد شده است، بنشيند». صحابه عرض كردند: يا رسول الله! آيا به مردم، مژده ندهيم؟ فرمود: «در بهشت، صد درجه وجود دارد كه خداوند آنها را براي مجاهدين راه خود، مهيا ساخته است و فاصلة هر درجه با درجة ديگر، به اندازة فاصلة بين زمين و آسمان مي باشد. پس هر گاه، چيزي از خدا خواستيد، بهشت فردوس را طلب كنيد. زيرا كه آن، بهترين و بالاترين، بهشت است». يكي از راويان مي گويد: فكر مي كنم كه رسول خدا – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «عرش خدا بر روي آن، قرار دارد و نهرهاي بهشت، از آن سر چشمه مي گيرند».

۶-عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ – رضي الله عنه – عَنِ النَّبِيِّ – صلى الله عليه وسلم – قَالَ: «لَغَدْوَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ رَوْحَةٌ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا». (بخاري:۲۷۹۲)

ترجمه: انس بن مالك – رضي الله عنه – روايت مي كندكه نبي اكرم – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «صبح و شامي در راه خدا رفتن (جهاد كردن) از دنيا و آنچه در آن وجود دارد، بهتر است».

۷- عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ – رضي الله عنه – عَنِ النَّبِيِّ – صلى الله عليه وسلم – قَالَ: «لَقَابُ قَوْسٍ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِمَّا تَطْلُعُ عَلَيْهِ الشَّمْسُ وَتَغْرُبُ». وَقَالَ: «لَغَدْوَةٌ أَوْ رَوْحَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِمَّا تَطْلُعُ عَلَيْهِ الشَّمْسُ وَتَغْرُبُ». (بخارى:۲۷۹۳)

ابوهريره – رضي الله عنه – مي گويد: نبي اكرم – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «جايي به اندازة يك كمان، در بهشت، از آنچه خورشيد بر آن طلوع و غروب مي كند، بهتر است». و افزود: «صبح و شامي در راه خدا رفتن (جهاد كردن) از تمام چيز هايي كه خورشيد بر آنها طلوع و غروب مي كند، بهتر است».

۸-عَنْ أَنَسٍ – رضي الله عنه – قَالَ: بَعَثَ النَّبِيُّ – صلى الله عليه وسلم – أَقْوَامًا مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ إِلَى بَنِي عَامِرٍ فِي سَبْعِينَ، فَلَمَّا قَدِمُوا قَالَ لَهُمْ خَالِي: أَتَقَدَّمُكُمْ فَإِنْ أَمَّنُونِي حَتَّى أُبَلِّغَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّه – صلى الله عليه وسلم – وَإِلاَّ كُنْتُمْ مِنِّي قَرِيبًا، فَتَقَدَّمَ فَأَمَّنُوهُ فَبَيْنَمَا يُحَدِّثُهُمْ عَنِ النَّبِيِّ – صلى الله عليه وسلم – إِذْ أَوْمَئُوا إِلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَطَعَنَهُ فَأَنْفَذَهُ، فَقَالَ: اللَّهُ أَكْبَرُ فُزْتُ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ، ثُمَّ مَالُوا عَلَى بَقِيَّةِ أَصْحَابِهِ فَقَتَلُوهُمْ إِلاَّ رَجُلاً أَعْرَجَ صَعِدَ الْجَبَلَ، فَأَخْبَرَ جِبْرِيلُ – عليه السلام – النَّبِيَّ – صلى الله عليه وسلم – أَنَّهُمْ قَدْ لَقُوا رَبَّهُمْ فَرَضِيَ عَنْهُمْ وَأَرْضَاهُمْ، فَكُنَّا نَقْرَأُ أَنْ بَلِّغُوا قَوْمَنَا أَنْ قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَأَرْضَانَا، ثُمَّ نُسِخَ بَعْدُ، فَدَعَا عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَبَنِي لَحْيَانَ وَبَنِي عُصَيَّةَ الَّذِينَ عَصَوُا اللَّهَ وَرَسُولَهُ – صلى الله عليه وسلم – . (بخارى:۲۸۰۱)

انس – رضي الله عنه – مي گويد: نبي اكرم – صلى الله عليه وسلم – عده اي از قبيلة بني سليم را همراه هفتاد نفر ديگر، بسوي بني عامر فرستاد. وقتي به آنجا رسيدند، دايي ام؛ حرام بن ملحان؛ گفت: من جلوتر از شما مي روم. اگر به من اجازه دادند تا پيام رسول الله – صلى الله عليه وسلم – را به آنان برسانم ( كه خوب است) وگر نه، شما به من نزديك هستيد (و مي توانيد از من دفاع كنيد). او رفت و آنها (بني عامر) هم به او اجازه دادند. اما در حالي كه داشت پيام رسول خدا – صلى الله عليه وسلم – را به آنان مي رساند، بسوي يكي از مردان خود، اشاره كردند. او هم نيزه اي در بدنش فرو برد. حرام گفت: الله اكبر، سوگند به پرودگار كعبه كه رستگار شدم. سپس، بسوي ساير همراهان اش حمله ور شدند و بجز يك نفر لنگ كه بالاي كوه رفت، همگي را به قتل رساندند. جبريل امين، نبي اكرم – صلى الله عليه وسلم – را مطلع ساخت كه آنان به لقاي پروردگارشان نايل آمدند. خداوند از آنان خشنود شد و آنان را نيز خشنود ساخت.

۹-عَنْ جُنْدَبِ بْنِ سُفْيَانَ – رضي الله عنه – : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – كَانَ فِي بَعْضِ الْمَشَاهِدِ وَقَدْ دَمِيَتْ إِصْبَعُهُ فَقَالَ: «هَلْ أَنْتِ إِلاَّ إِصْبَعٌ دَمِيتِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ مَا لَقِيتِ». (بخارى:۲۸۰۲)

جندب بن سفيان – رضي الله عنه – مي گويد: انگشت مبارك رسول اكرم – صلى الله عليه وسلم – در يكي از غزوات، زخمي شد. آنحضرت – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «تو انگشتي بيش نيستي كه زخمي شده اي و آنچه به تو وارد شده است، در راه خدا مي باشد».

۱۰-عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ – رضي الله عنه – : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – قَالَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لا يُكْلَمُ أَحَدٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَنْ يُكْلَمُ فِي سَبِيلِهِ إِلاَّ جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَاللَّوْنُ لَوْنُ الدَّمِ وَالرِّيحُ رِيحُ الْمِسْكِ». (بخارى:۲۸۰۳)

ترجمه: ابوهريره – رضي الله عنه – روايت مي كند كه رسول الله – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «سوگند به ذاتي كه جانم در دست اوست، هركس، در در راه خدا زخمي شود ـ وخدا بهتر مي داند چه كسي در راه او زخمي مي شود ـ روز قيامت، در حالي حشر مي شود، كه رنگ زخمش، رنگ خون، و بوي آن، بوي مشك خواهد بود»

۱۱-عَنِ الْبَرَاءِ – رضي الله عنه – قال: أَتَى النَّبِيَّ – صلى الله عليه وسلم – رَجُلٌ مُقَنَّعٌ بِالْحَدِيدِ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أُقَاتِلُ أَوْ أُسْلِمُ؟ قَالَ: «أَسْلِمْ ثُمَّ قَاتِلْ». فَأَسْلَمَ ثُمَّ قَاتَلَ فَقُتِلَ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – : «عَمِلَ قَلِيلاً وَأُجِرَ كَثِيرًا». (بخارى:۲۸۰۸)

۱۲- عَنْ أَبِي مُوسَى – رضي الله عنه – قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ – صلى الله عليه وسلم – فَقَالَ: الرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِلْمَغْنَمِ وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِلذِّكْرِ وَالرَّجُلُ يُقَاتِلُ لِيُرَى مَكَانُهُ فَمَنْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؟ قَالَ: «مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ». (بخارى:۲۸۱۰)

ترجمه: ابوموسي – رضي الله عنه – مي گويد: مردي نزد نبي اكرم – صلى الله عليه وسلم – آمد و گفت: يكي بخاطر غنيمت، ديگري بخاطر نام و نشان و فردي بخاطر ريا مي جنگد. كدام يك، مجاهد راه خدا، بشمار

مي رود؟ رسول الله – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «كسي كه براي اعلاي كلمة الله بجنگد، او مجاهد راه خدا است».

۱۳-عَنْ أَنَسٍ – رضي الله عنه – قال: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – إِلَى الْخَنْدَقِ فَإِذَا الْمُهَاجِرُونَ وَالأَنْصَارُ يَحْفِرُونَ فِي غَدَاةٍ بَارِدَةٍ، فَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ عَبِيدٌ يَعْمَلُونَ ذَلِكَ لَهُمْ، فَلَمَّا رَأَى مَا بِهِمْ مِنَ النَّصَبِ وَالْجُوعِ قَالَ:

«اللَّهُمَّ إِنَّ الْعَيْشَ عَيْشُ الآخِرَهْ … فَاغْفِرْ لِلأَنْصَارِ وَالْمُهَاجِرَهْ »

فَقَالُوا مُجِيبِينَ لَهُ:

نَحْنُ الَّذِينَ بَايَعُوا مُحَمَّدَا … عَلَى الْجِهَادِ مَا بَقِينَا أَبَدَا. (بخارى:۲۸۳۴)

ترجمه: انس – رضي الله عنه – مي گويد: رسول الله – صلى الله عليه وسلم – بسوي خندق رفت و مهاجرين و انصار را ديد كه در صبحگاه سردي، مشغول حفر خندق هستند. آنان برده و خدمتكاري نداشتند كه برايشان اين كار را انجام دهند. هنگامي كه رسول خدا – صلى الله عليه وسلم – خستگي و گرسنگي آنان را مشاهده كرد، فرمود: «پروردگارا! همانا زندگي، زندگي آخرت است. پس مهاجرين و انصار را ببخشاي».

آنان در پاسخ آنحضرت – صلى الله عليه وسلم – گفتند: ما كساني هستيم كه براي هميشه و تا زنده ايم با محمد – صلى الله عليه وسلم – بر جهاد، بيعت كرده ايم.

۱۴- عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ – رضي الله عنه – : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – قَالَ: «مَنْ جَهَّزَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَقَدْ غَزَا، وَمَنْ خَلَفَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِخَيْرٍ فَقَدْ غَزَا». (بخارى:۲۸۴۳)

ترجمه: زيد بن خالد – رضي الله عنه – روايت مي كند كه رسول الله – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «هركس كه مجاهدي را در راه خدا، مجهز كند (ساز و برگ نظامي اش را فراهم سازد) همانا جهاد كرده است. و هر كس كه خانوادة مجاهدي را بنحو شايسته، سرپرستي نمايد، او نيز جهاد كرده است».

۱۵- فضيلت يك روز نگهباني در راه خداـ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ – رضي الله عنه – : أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ – صلى الله عليه وسلم – قَالَ: «رِبَاطُ يَوْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا، وَمَوْضِعُ سَوْطِ أَحَدِكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا، وَالرَّوْحَةُ يَرُوحُهَا الْعَبْدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوِ الْغَدْوَةُ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا عَلَيْهَا». (بخارى:۲۸۹۲)

ترجمه: سهل بن سعد ساعدي – رضي الله عنه – روايت مي كند كه رسول الله – صلى الله عليه وسلم – فرمود: «يك روز نگهباني در راه خدا از دنيا و مافيها بهتر است. و به اندازة جاي شلاق شما در بهشت، از دنيا و مافيها بهتر است. و گامي كه بنده، شام يا صبحي در راه خدا بر مي دارد، از دنيا و مافيها بهتر است».

به همين حد از احادیث صحیح البخاری اکتفاء می کنیم .هرچند که احادیث در بخاری بسیار بیشتر است از موارد بالاست.

صحیح  الامام مسلم نیشابوری رحمه الله:

۱۶-عَنْ أبي هُريرة، رضي اللَّه عنْه، قال: سئِلَ رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: أَيُّ الأعمالِ أفْضَل؟ قال: « إيمانٌ باللَّهِ ورَسولِهِ » قيل: ثُمَّ مَاذَا؟ قَال: « الجهادُ في سبِيلِ اللَّهِ » قِيل: ثُمَّ ماذا؟ قال: « حَجٌّ مَبُرُورٌ »مسلم۱۳۵

از ابو هريره رضي الله عنه روايت است که:

از پيامبر صلي الله عليه وسلم پرسيده شد: کدام عمل بهتر است؟

فرمود: ايمان به خدا و رسولش.

گفته شد: باز کدام؟

فرمود: جهاد في سبيل الله.

گفته شد: باز کدام؟

فرمود: حج مقبول.

۱۷-وعَنِ ابنِ مَسْعُود، رضي اللَّه عَنْه، قَال: قُلْتُ يا رَسُول اللَّه، أيُّ العَمَل أَحَبُّ إلى اللَّهِ تَعَالى ؟ قال: « الصَّلاةُ عَلى وَقْتِهَا » قُلْت: ثُمَّ أَي ؟ قَال: « بِرُّ الوَالدَيْنِ» قُلْت: ثُمَّ أَيُّ ؟ قَالَ « الجِهَادُ في سَبيلِ اللَّهِ » .مسلم۱۳۷

از ابن مسعود رضي الله عنه روايت شده که گفت:

گفتم: يا رسول الله صلي الله عليه وسلم کدام عمل در نزد خداي تعالي محبوب تر است؟

فرمود: اداي نماز در وقتش.

گفتم: باز کدام؟

فرمود: نيکي به پدر و مادر.

گفتم: باز کدام؟

فرمود: جهاد در راه خدا.

۱۸-وَعنْ أبي ذَر، رضي اللَّه عنه، قَال: قُلْت: يا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ العملِ أَفْضَلُ؟ قَال: « الإيمَانُ بِاللَّه، وَالجِهَادُ في سبِيلِهِ » . مسلم

از ابو ذر رضي الله عنه روايت است که گفت:

گفتم: يا رسول الله صلي الله عليه وسلم کدام عمل بهتر است؟فرمود: ايمان به خدا و جهاد در راهش.

۱۹- وَعَنْ أبي سَعيدٍ الخُدْري، رضي اللَّه عنهُ قال: أَتى رَجُلٌ رسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، فَقَال: أَيُّ النَّاسِ أَفْضل؟ قَال: « مُؤْمِنٌ يُجَاهِدُ بِنَفْسِهِ ومالِهِ في سبِيلِ اللَّهِ » قال: ثُمَّ مَن؟ قَال: « مُؤْمِنٌ في شِعْبٍ مِنَ الشِّعابِ يعْبُدُ اللَّه، ويَدَعُ النَّاسَ مِنْ شَرِّه.مسلم

از ابو سعيد خدري رضي الله عنه روايت شده که گفت:

مردي به حضور رسول الله صلي الله عليه وسلم آمده و گفت: بهترين مردم کيست؟

فرمود: مسلماني که با جان و مالش در راه خدا جهاد مي کند.

گفت: باز کي؟

فرمود: مؤمني که در قلهء کوهي زندگي نموده و خدا را پرستيده و مردم را از شر خويش در امان مي دارد.

۲۰- وعَنْ سَلْمَان، رضي اللَّه عَنه، قال: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يَقُول: «رِبَاطُ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ خَيرٌ مِنْ صِيامِ شَهْرٍ و قِيامِه، وَإنْ ماتَ فيهِ أجري عليه عمَلُهُ الَّذي كان يَعْمَل، وَأُجْرِيَ عَلَيْهِ رِزقُه، وأمِنَ الفَتَّانَ » رواهُ مسلم.

از سلمان رضي الله عنه روايت شده که گفت:

از رسول الله صلي الله عليه وسلم شنيدم که مي فرمود: پاسداري و استقامت يک شبانه روز از روزه و نماز يکماه بهتر است و اگر در آن حال بميرد (ثواب) عملي را که آن را انجام مي داده دريافته و روزيش جاري گشته و از عذاب قبر و فتنهء آن در امان مي ماند.

۲۱- وَعَنْ أبي هُرَيرَة، رضي اللَّه عَنْه، قَال: قَالَ رسولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « تَضَمَّنَ اللَّه لِمنْ خَرَجَ في سَبيلِه، لا يُخْرجُهُ إلاَّ جِهَادٌ في سَبيلي، وإيمانٌ بي وَتَصْدِيقٌ برُسُلي فَهُوَ ضَامِنٌ أنْ أدْخِلَهُ الجَنَّة، أوْ أرْجِعَهُ إلى مَنْزِلِهِ الذي خَرَجَ مِنْهُ بما نَالَ مِنْ أجْر، أوْ غَنِيمَة، وَالَّذي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بيَدِهِ ما مِنْ كَلْمٍ يُكلَم في سبيلِ اللَّهِ إلاَّ جاءَ يوْم القِيامةِ كَهَيْئَتِهِ يوْم كُلِم، لَوْنُهُ لَوْن دَم، ورِيحُهُ ريحُ مِسْك، والَّذي نَفْسُ مُحمَّدٍ بِيدِهِ لَوْلا أنْ أَشُقَّ على المُسْلِمينَ ما قعَدْتُ خِلاف سرِيَّةٍ تَغْزُو في سَببيلِ اللَّه أبَدا، ولكِنْ لا أجِدٌ سعَة فأَحْمِلَهمْ ولا يجدُونَ سعَة، ويشُقُّ علَيْهِمْ أن يَتَخَلفوا عنِّي، وَالذي نفْسُ مُحَمَّد بِيدِه، لَودِدْتُ أن أغزوَ في سبِيلِ اللَّه، فَأُقْتَل، ثُمَّ أغْزو، فَأُقتل، ثُمَّ أغزو، فَأُقتل » رواهُ مُسلمٌ وروى البخاريُّ بعْضه.

ترجمه:از ابو هريره رضي الله عنه روايت شده که:

رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: خداوند چنين تضمين نموده براي کسي که در راه او بيرون آيد و او را چيزي جز جهاد در راهم و ايمان به من و تصديق به فرستادگانم، بيرون نکرده باشد. پس او ضامن است که او را به بهشت داخل کنم، يا اينکه او را همراه مزد يا غنيمت به منزلي که از آن برآمده باز گردانم، و سوگند به ذاتي که جان محمد صلي الله عليه وسلم در دست اوست، هيچ زخمي نيست که در راه خدا بوجود آمده، مگر اينکه در روز قيامت به همان شکلي که در روز زخم خوردن بوده، مي آيد که رنگش رنگ خون و بويش بوي مشک است. و سوگند به ذاتي که جان محمد صلي الله عليه وسلم در دست اوست، اگر بر مسلمين گران نيايد، هرگز از پشت يک سريهء که در راه خدا جل جلاله جهاد مي کند، نمي نشستم، ولي توانائيي نمي بينم که آنها را با خود ببرم و آنها هم اين توانائي را ندارند. و بر آنها گران مي آيد که از من تخلف کنند، و سوگند به ذاتي که جان محمد صلي الله عليه وسلم در دست اوست، همانا دوست مي دارم که در راه خدا جهاد کنم و کشته شوم و باز جهاد کنم و کشته شوم و باز جهاد کنم و کشته شوم.

۲۲- وعَنْهْ قَالَ قِيل: يا رسُولَ اللَّه، ما يَعْدِلُ الجِهَادَ في سَبيلِ اللَّه؟ قَال: « لا تَسْتَطيعُونَه، » فأعادوا عليه مرتين أو ثلاثاً كل ذلك يقول: « لا تستطيعون، » . ثُمَّ قال: « مثَل المجاهد في سبيل اللَّهِ كمثَل الصَّائمِ القَائمِ القَانِتِ بآياتِ اللَّهِ لا يَفْتُر: مِنْ صلاة، ولا صيام، حتى يَرجِعَ المجاهدُ في سبيل اللَّهِ » متفقٌ عليه. وهذا لفظُ مسلِم.

وفي روايةِ البخاري، أنَّ رجلا قَال: يا رسُولَ اللَّهِ دُلَّني عَلى عملٍ يَعْدِلُ الجهَاد؟ قال: « لا أجدهُ » ثُمَّ قال: « هل تَستَطِيعُ إذا خَرَجَ المُجاهِدُ أن تدخُلَ مَسجِدَك فتَقُومَ ولا تَفتُر، وتَصُومَ ولا تُفطِر؟ » فَقال: ومَنْ يستطِيعُ ذَلك؟

ترجمه: از ابو هريره رضي الله عنه روايت شده که گفت:

گفته شد: يا رسول الله صلي الله عليه وسلم چه چيز با جهاد در راه خدا برابري مي کند؟

فرمود: توانائي آنرا نداريد. دو بار و يا سه بار تکرار نمودند و در هر بار مي فرمود: توانائي آنرا نداريد. سپس فرمود: صفت مجاهد راه خدا مانند روزه دار کوشش کننده است که به آيات خدا مطيع بوده و از انجام روزه و نماز غفلت نمي کند، تا اينکه مجاهد راه خدا باز گردد. اين لفظ مسلم است

و در روايت بخاري آمده که: مردي گفت: يا رسول الله صلي الله عليه وسلم مرا به کاري راهنمائي کن که با جهاد برابر کند؟

فرمود: آن را نمي يابم. سپس فرمود: آيا مي تواني که چون مجاهد برآيد به مسجدت ايستاده و بدان مواظبت کرده و غفلت و سستي نورزي و روزه بگيري و افطار نکني؟

گفت: کي اينکار را کرده مي تواند؟

۲۳- وعَن أبي سعيدٍ الخُدْرِي، رضي اللَّه عَنْه، أنَّ رسُولَ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « مَنْ رضي بِاللَّهِ رَبَّا، وبالإسْلامِ دينا، وَبمُحَمَّدٍ رَسُولا، وَجَبت لَهُ الجَنَّةُ » فَعَجب لهَا أبو سَعيدٍ، فَقَال أعِدْها عَلَيَّ يا رَسولَ اللَّهِ فَأَعادَهَا عَلَيْه، ثُمَّ قال: « وَأُخْرى يَرْفَعُ اللَّه بِها العَبْدَ مائَةَ درَجةً في الجَنَّة، ما بيْن كُلِّ دَرَجَتَين كَما بَين السَّماءِ والأرْضِ » قال: وما هِي يا رسول اللَّه؟ قال: « الجِهادُ في سبِيل اللَّه، الجِهادُ في سَبيلِ اللَّهِ » . رواهُ مُسلم.

ترجمه: از ابو سعيد خدري رضي الله عنه روايت شده که:

رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: آنکه به ربوبيت خدا و ديانت اسلام و رسالت محمد صلي الله عليه وسلم راضي شود، بهشت بر او واجب مي شود.

ابو سعيد از آن به شگفت شده و گفت: يا رسول الله صلي الله عليه وسلم آنرا برايم بازگو! و آنحضرت صلي الله عليه وسلم آن را براي او اعاده نموده و فرمود: و ديگر اينکه خداوند بوسيلهء آن بنده را صد مرتبه در بهشت، بالا مي برد که فاصلهء ميان هر دو مرتبه به اندازهء فاصلهء زمين و آسمان است.

گفت: و آن چيست، يا رسول الله صلي الله عليه وسلم؟

فرمود: جهاد در راه خدا، جهاد در راه خدا!

۲۴- وعَنْ أبي بَكْرِ بن أبي مُوسى الأشْعَرِي، قَال: سَمِعْتُ أبي، رضي اللَّه عنْه، وَهُوَ بحَضْرَةِ العَدُو، يقول: قالَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « إنَّ أبْوابَ الجَنَّةِ تَحْتَ ظِلالِ السُّيُوفِ » فَقامَ رَجُلٌ رَثُّ الهَيْئَةِ فَقَال: يَا أبَا مُوسَى أَأَنْت سمِعْتَ رسولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول هذا؟ قال: نَعم، فَرجَع إلى أصحَابِه، فَقَال: « أقرأ علَيْكُمُ السَّلامَ » ثُمَّ كَسَر جفْن سَيفِهِ فألْقاه، ثمَّ مَشَى بِسيْفِهِ إلى العدُوِّ فضَرب بِهِ حتَّى قُتل » . رواهُ مسلم.

ترجمه: از ابوبکر بن ابي موسي اشعري روايت شده که گفت:

از پدرم در حاليکه در برابر دشمن قرار داشت، شنيدم که مي گفت: رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: دروازه هاي بهشت در زير سايه هاي شمشيرها است. مردي ژوليده برخاست و گفت: اي ابو موسي آيا خودت آن را از رسول الله صلي الله عليه وسلم شنيدي؟

گفت: بلي. و او نزد رفقايش رفته و گفت: بر شما سلام مي خوانم، و غلاف شمشيرش را شکسته و انداخت و بعد با شمشيرش طرف دشمن رفته و با آن شمشير زد تا کشته شد.

۲۵- وعنْ أنس، رضي اللَّه عنْه، أنَّ فَتىً مِن أسْلَمَ قال: يا رسول اللَّهِ إنِّي أُريد الغَزْو ولَيْس معِى ما أتَجهَّزُ بِه، قال: « ائتِ فُلانا، فَإنَّه قَد كانَ تَجهَّزَ فَمَرِضَ » فأتاه فَقَال: إنًَّ رسولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يُقْرِئَكَ السَّلامَ ويقول: أعطِني الذي تَجهَّزتَ بِه، قَال: يا فُلانَةُ، أعْطِيهِ، الذي كُنْتُ تَجهَّزْتُ بِه، ولا تَحْبِسين مِنْهُ شَيْئا، فوَاللَّهِ لا تَحْبِسي مِنْه شَيْئاً فَيُبارَكَ لَكِ فِيه. رواه مسلم.

ترجمه:از انس رضي الله عنه روايت است که گفت:

اينکه جواني از قبيلهء اسلم گفت: يا رسول الله صلي الله عليه وسلم من مي خواهم که جهاد کنم و همراهم چيزي نيست که خود را با آن مجهز نمايم.

فرمود: نزد فلاني برو، زيرا او خود را مجهز نموده بود و مريض شد. پس نزد او رفته و گفت: رسول الله صلي الله عليه وسلم بر تو سلام مي فرستد و مي گويد: وسايلي که خود را با آن مجهز کرده بودي بمن ده.

وي گفت: اي فلاني وسائلي را که من خود را با آن مجهز کرده بودم، برايش ده و چيزي از وي باز مدار، زيرا سوگند به خدا چيزي ازو منع نمي کني که باز برايت در آن برکت نهاده شود.

۲۶- وعن أبي سَعيدٍ الخُدْرِي، رضي اللَّهُ عنه، أنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم بَعثَ إلى بَني لِحيان، فَقَال: « لِيَنْبَعِثْ مِنْ كُلِّ رجُلَيْنِ أحدَهُما، والأَجْرُ بينَهُما » رواهُ مسلم.

وفي روايةٍ له: « لِيخْرُجْ مِنْ كُلِّ رجلين رجُلٌ » ثُمَّ قال لِلقاعِد: « أَيُّكُمْ خَلَفَ الخارج في أَهْلِهِ ومالِهِ بخَيْرٍ كان لهُ مِثْلُ نِصْفِ أَجرِ الخارِجِ »

ترجمه:از ابو سعيد خدري رضي الله عنه روايت شده که گفت:

رسول الله صلي الله عليه وسلم گروهي را به سوي بني لحيان فرستاده و فرمود: بايد از هر دو نفر يک نفر جهاد رود و مزد در ميان شان است.

و در روايتي آمده که بايد از هر دو مرد يکمرد برآيد و سپس براي کسي که مي نشست، فرمود: هر کدام شما که سرپرستي مال و خانوادهء بيرون آمده (براي جهاد) را بنحوي درست بنمايد، براي او مثل نصف مزد کسيست که برآمده است.

۲۷- وعَنْ عبدِ اللَّهِ بنِ عَمرو بنِ العاص، رضي اللَّه عنْهما، أنَّ رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَال: « يغْفِرُ اللَّه للشَّهيدِ كُلَّ شَيْئٍ إلاَّ الدَّيْنَ » رواه مسلم.

وفي روايةٍ له: « القَتْلُ في سَبِيلِ اللَّهِ يُكفِّرُ كُلَّ شَيءٍ إلاَّ الدَّيْن » .

ترجمه: از عبد الله بن عمرو بن عاص رضي الله عنهما روايت شده که:

رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: خداوند همهء گناهان شهيد را مي آمرزد، جز قرض.

و در روايتي آمده که: کشته شدن در راه خدا هر چيز را بجز قرض محو مي کند.

۲۸- وعَنْ أبي قتَادَة، رضي اللَّه عَنْه، أنَّ رَسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قَامَ فيهمْ فَذَكَرَ أنَّ الجِهادَ في سبِيلِ اللَّه، وَالإيمانَ بِاللَّه، أَفْضَلُ الأَعْمَال، فَقَامَ رجُل، فَقَال: يا رَسُول اللَّهِ أَرأَيْتَ إنْ قُتِلْتُ في سبيلِ اللَّهِ أتُكَفَّرُ عنِّي خَطاياي ؟ فَقالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « نعمْ إنْ قُتِلت في سبيلِ اللَّهِ وَأَنْتَ صابِر، مُحْتسِبٌ مُقبلٌ غيْرُ مُدْبِرٍ » ثُمَّ قَال رسُولُ اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: «كَيْفَ قُلْت؟ » قال: أَرأَيْتَ إنْ قُتِلْتُ في سبيل اللَّهِ أَتُكَفَّرُ عنِّي خَطَايَايَ ؟ فَقَالَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « نَعمْ وأَنْتَ صابِرٌ مُحْتَسِب،مُقْبلٌ غَيْرُ مُدْبر، إلاَّ الدَّيْن، فَإنَّ جِبْرِيلَ عليه السلامُ قال لي ذلكَ » . رواهُ مسلم.

ترجمه: از ابو قتاده رضي الله عنه روايت شده که:

رسول خدا صلي الله عليه وسلم در ميان ايشان خطبه خوانده و ياد آوري کرد که جهاد در راه خدا و ايمان به خدا بهترين اعمال است. بعد مردي ايستاده و گفت: خبرم ده يا رسول الله صلي الله عليه وسلم که هرگاه در راه خدا کشته شوم آيا گناهانم محو مي شود؟

رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: بلي اگر در راه خدا کشته شوي و تو صابر باشي و اخلاص نمايي و رو آورنده بوده و پشت دهنده به دشمن نباشي. سپس رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: چگونه گفتي؟

گفت: خبرم ده يا رسول الله صلي الله عليه وسلم هرگاه در راه خدا کشته شوم، آيا گناهانم محو مي شود؟ رسول الله صلي الله عليه وسلم به وي گفت: بلي، در حاليکه تو اخلاص نموده و صبر کني. رو آورنده بوده و به دشمنان پشت ندهي. بجز قرض، زيرا جبريل عليه السلام اين را برايم گفت.

۲۹- وعَنْ جابرٍ رضي اللَّه عَنْه، قال: قالَ رَجُل: أين أنَا يا رسُولَ اللَّهِ إنْ قُتِلتُ؟ قال: « في الجَنَّةِ » . فألقى تَمَرَاتٍ كُنَّ في يَدِه، ثُمَّ قاتَلَ حتَّى قُتِل، رواهُ مسلم.

ترجمه: از جابر رضي الله عنه روايت شده که گفت:

مردي گفت: يا رسول الله صلي الله عليه وسلم اگر کشته شدم در کجا مي باشم؟

فرمود: در بهشت، سپس چند دانه خرمايي را که در دستش بود، انداخته و جنگيد تا کشته شد.

۳۰- وعنْ أبي هُريرة، رضي اللَّه عنه، قال: قال رَسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « مَنْ ماتَ ولَمْ يَغْز، وَلَمْ يُحَدِّثْ نَفْسَه بِغَزو، ماتَ عَلى شُعْبَةٍ مَنَ النِّفَاقِ » رواهُ مسلم.

ترجمه: از ابو هريره رضي الله عنه روايت است که:

رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: کسيکه بميرد و جهاد نکند و در بارهء جهاد با خود زمزمه نکرده باشد، بر شاخهء از نفاق مرده است.

و اما احادیث بیشتری در مورد جهاد و فضیلت مجاهد و احکام مربوط به آن وجود دارد که به همین مقدار اکتفا می کنیم.

سنن و مسانيد:

سنن ترمذی رحمه الله:

۳۱-وعنْ عُثْمَان، رضي اللَّهُ عَنْه، قَال: سَمِعْتُ رَسُول اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقُول: «رباطُ يَوْمٍ في سبيلِ اللَّه خَيْرٌ مِنْ ألْفِ يَوْمٍ فيما سواهُ مِنَ المَنازلِ » . رواهُ الترمذيُّ وقال: حديثٌ حسن صَحيح.

ترجمه: از عثمان رضي الله عنه روايت شده که گفت:

استقامت و پايداري يک روز در راه خدا از هزار روز در ماسواي آن از منزل ها بهتر است.

۳۲-وعَنْ مُعاذٍ رضي اللَّه عَنْه، عن النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، قَال: « منْ قاتل في سَبيلِ اللَّهِ مِنْ رَجل مُسلِمٍ فُواقَ نَاقةٍ وجبتْ له الجَنَّة، ومَنْ جُرِحَ جُرْحاً في سبيلِ اللَّه أوْ نكِب نَكبَةً، فَإنَّهَا تجيءُ يَوْمَ القِيامة كأغزَرِ ما كَانَت: لَوْنُهَا الزَّعْفَران، ورِيحُها كالمِسكِ» . رواهُ أبو داود، والترمذيُّ وقال: حديثٌ حسَنٌ صحيح

ترجمه: از معاذ رضي الله عنه روايت است که:

پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمود: هر مرد مسلماني که بالاي شتر در راه خداي تعالي جهاد کند، (کنايه از کم بودن جهاد است) بهشت بر او واجب مي شود. و کسيکه در راه خدا زخمي شده و يا حادثهء بدي براي او روي دهد، وي در روز قيامت مي آيد، در حاليکه بيشتر از حالت اوليست. رنگ آن زعفران و بوي آن مانند مشک است.

۳۳-وعنْ أبي هُريرة، رضِي اللَّه عَنْه، قال: مَرَّ رَجُلٌ مِنْ أصْحَاب رسُولِ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، بشِعْب فيهِ عُيَيْنَةٌ مِن ماءٍ عَذْبة، فأَعجبته، فَقَال: لَو اعتزَلتُ النَّاسَ فَأَقَمْتُ في هذا الشِّعْب،ولَنْ أفعلِ حَتى أسْتأْذنَ رسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، فذكر ذلكَ لرسُولِ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم، فَقَال: « لا تفعل، فإنَّ مُقامَ أحدِكُمْ في سبيلِ اللَّهِ أفضَلُ مِنْ صلاتِهِ في بيتِهِ سبْعِينَ عاما، ألا تُحبُّونَ أنْ يَغْفِر اللَّه لَكُمْ ويُدْخِلكَمُ الجنَّة؟ اغزُوا في سبيلِ اللَّه، منْ قَاتَلَ في سَبيلِ اللَّهِ فُوَاقَ نَاقَة وَجَبتْ له الجَنَّةُ » . رواهُ الترمذيُّ وَقال: حديثٌ حَسَن.

ترجمه: از ابو هريره رضي الله عنه روايت شده که گفت:

مردي از اصحاب رسول الله صلي الله عليه وسلم از کنار درهء که در آن چشمهء شيريني بود، گذشت و خوشش آمد و گفت: چه مي شود که از مردم کناره گرفته و در اين دره زندگي کنم. و هرگز اين کار را نخواهم کرد تا از رسول الله صلي الله عليه وسلم اجازت طلبم. سپس اين موضوع را به رسول الله صلي الله عليه وسلم ياد آوري کرد و آنحضرت صلي الله عليه وسلم فرمود: اين کار را مکن. زيرا مقام يکي از شما در راه خدا بهتر است از نماز هفتاد سال او در خانه اش. آيا دوست نداريد که خداوند براي شما بيامرزد و شما را به بهشت داخل نمايد؟ در راه خدا جهاد کنيد و کسيکه بالاي شتري در راه خدا جهاد کند، بهشت برايش لازم مي گردد.

۳۴- وعن ابن عبَّاس، رضي اللَّه عَنْهُمَا، قَال: سمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقُولُ: «عيْنَانِ لا تَمسُّهُمَا النَّار: عيْنٌ بكَت مِنْ خَشْيةِ اللَّه، وعيْنٌ باتَت تحْرُسُ في سبِيلِ اللَّهِ». رواه الترمذيُّ وقال: حديثٌ حسن.

ترجمه: از ابن عباس رضي الله عنهما روايت است که گفت:

از رسول الله صلي الله عليه وسلم شنيدم که مي فرمود: دو چشم است که آن را دوزخ لمس نمي کند: چشمي که از ترس خدا بگريد و چشمي که در راه خدا پاسداري و نگهباني نمايد.

۳۵-وعَنْ أبي هُريْرةَ رضي اللَّهُ عنهُ قال: قالَ رسُولُ اللَّهِ صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم: « ما يَجِدُ الشَّهِيدُ مِن مَسِّ القتْلِ إلاَّ كما يجِدُ أحدُكُمْ مِنْ مسِّ القَرْصَةِ » رواه الترمذي وقال: حديثٌ حسنٌ صحيح.

ترجمه: از ابو هريره رضي الله عنه روايت شده که:

رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: شهيد درد مرگ را جز به اندازهء که يکي از شما ديگري را با ناخن بگيرد (بگزد) حس نمي نمايد.

مسند الامام احمد بن حنبل رحمه الله:

۳۶-قال رسول الله صلي الله عليه و سلم:بُعِثْتُ بَيْنَ يَدَي السَّاعَةِ بالسَّيْفِ حَتّي يُعْبَدَ اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيْكَ لَهُ، وجُعِلَ رِزْقِيْ تَحْتَ ظِلِّ رُمْحِي، وَجُعِلَ الذُّلُّ وَالصَّغَارُ عَلَي مَنْ خَالَفَ أمْرِي، وَمَنْ تَشَبّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ. مسند احمد ج ۲ ص ۵۰و ۹۲،ابن ابي شيبه در (مصنف) (۱۹۴۰۱) ، و عبد بن حميد در «مسند» (۸۴۸)، و طبراني در «مسندشاميين (۲۱۶)، و بيهقي در «الشعب» (۱۱۹۹)

حكم الباني في تخریج مشکله الفقر:صحیح

مناوی: سنده حسن (التيسير شرح الجامع الصغير» (۱/۴۳۴)

ترجمه: رسول الله فرمودند:«من پيشاپيش قيامت همراه با شمشير (و مبارزه با كفار) فرستاده شده ام، تا الله يگانه و لاشريك مورد پرستش قرار گيرد و موفقيت من زير سايه ي شمشيرم است، خواري و ذلت بر مخالفانم مقرر گرديده است و هر كس كه خودش را شبيه قومي بگرداند از آنان است».

۳۷-قال رسول الله صلي الله عليه و سلم:

رأس اْلأمرِ الإِسْلامُ، و عَمُودُهُ الصّلاَةُ، و ذِرْوَة سَنَامِهِ الْجهادُ. مسند الامام احمد بن حنبل  (۵/۲۳۱)الجامع الصحیح وهو سنن الترمذی۲۶۱۶٫سند صحیح

ترجمه:رأس دين، اسلام است و ستون آن نماز و قله ي رفيعش جهاد است

۳۸-قال رسول الله صلی الله علیه و سلم:

إِذَا تَبَايَعْتُمْ بِالْعِينَةِ وَأَخَذْتُمْ أَذْنَابَ الْبَقَرِ وَرَضِيتُمْ بِالزَّرْعِ وَتَرَكْتُمْ الْجِهَادَ سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ.

ترجمه: هر گاه معامله ي عينه كرديد و دم گاو را گرفتيد(كنايه از اهميت فوق العاده به كشاورزي است) و به زراعت دل خوش كرديد و جهاد را ترك كرديد الله شما را خوار خواهد كرد و تنها راه رهايي از آن بازگشت به دين است. (احمد(۲/۴۲، ۸۴) ابوداود(۳۴۶۲). الالبانی: صحیح)

ابی داوود رحمه الله:

۳۹-وعنهُ رضي اللَّه عنْه، قال: سمِعْتُ رسُول اللَّه صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم يقول: « إنَّ اللَّه يُدخِلُ بِالسهمِ ثَلاثةَ نَفَرٍ الجنَّة: صانِعهُ يحتسِبُ في صنْعتِهِ الخير، والرَّامي بِه، ومُنْبِلَهُ، وَارْمُوا وارْكبُوا، وأنْ ترمُوا أَحَبُّ إلَيَّ مِنْ أنْ تَرْكَبُوا. ومَنْ تَرَكَ الرَّميَ بعْد ما عُلِّمهُ رغبَةً عنه. فَإنَّهَا نِعمةٌ تَركَهَا » أوْ قال: « كَفَرَهَا » رواهُ أبو داود.

ترجمه:از عقبه رضي الله عنه روايت شده که: از رسول الله صلي الله عليه وسلم شنيدم که مي فرمود: همانا خداوند با يک تير سه کس را به بهشت داخل مي کند: سازنده اش را که به نيت نزديکي به حق تعالي و رسيدن بخير آن را مي سازد. و کسيکه بدان تير مي اندازد. و آنکه تير را آماده نموده و براي شليک بديگري مي دهد. پس تير اندازيد و سوارکاري کنيد و تير اندازي در نزدم محبوبتر است از اينکه سوارکاري کني و آنکه تير اندازي را بعد از آموختن از روي عدم احساس نياز بدان (به واسطهء عذر) ترک کند، او در حقيقت نعمتي را ترک کرده است يا فرمود: کفران نموده است.

۴۰- وعنْ أنس، رضي اللَّه عنْه، أنَّ النبي صَلّى اللهُ عَلَيْهِ وسَلَّم قال: « جاهِدُوا المُشرِكينَ بِأَموالِكُمْ وأَنْفُسِكُم وأَلسِنَتِكُم » . رواهُ أبو داود بإسناد صحيح.

ترجمه: از انس رضي الله عنه روايت است که:

پيامبر صلي الله عليه وسلم فرمود: با مشرکين به مالها و جانها و زبانهاي تان جهاد کنيد.

توجه:ما فقط به پاره ای از آیات و احادیث در مورد جهاد و مجاهد و فضایلش پرداختیم .برای اینکه به ذهن خواننده متبادر شود که جهاد ثبوتش بر همه مسلمین عیان است و کسانی که از روی ترس و جهل به تاویلات غیر عالمانه روی آورده اند در واقع فهم صحیحی از قرآن و سنت نداشته اند.از اینکه زبان ما تند است بسیار پوزش می طلبیم ولیکن الله را شاهد می گیریم که آنقدر این تاویلات جاهلانه زیاد شده است که نزدیک است دین اسلام روی به سوی تحریف شدن بگذراد. ولیکن در جواب کسانی که با این تاویلات جاهلانه دین خدا را می خواهند ذلیل کفار کنند و همچون اهل کتاب سعی در تحریف کتاب داشته باشند می گوییم:

يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ

ترجمه:

مي خواهند نور (آئين) خدا را با دهانهايشان خاموش گردانند، ولي خدا نور (آئين) خود را كامل مي گرداند، هرچند كه كافران دوست نداشته باشند(صف۸)

دین الله هیچ گاه خاموش نخواهد شد و نور حضرت حق است که همیشه تابان است.

دیدگاهتان را بنویسید