آیا در اعتماد به پیروزی و آینده ی خودمان به لِيَطمَئِنَّ قَلبي رسیده ای؟

آیا در اعتماد به پیروزی و آینده ی خودمان به لِيَطمَئِنَّ قَلبي رسیده ای؟

به قلم: ابوعبدالله جاف جوانرو

الله تعالی می فرماید: وَإِذ قالَ إِبراهيمُ رَبِّ أَرِني كَيفَ تُحيِي المَوتىٰ ۖ قالَ أَوَلَم تُؤمِن ۖ قالَ بَلىٰ وَلٰكِن لِيَطمَئِنَّ قَلبي ۖ ﴿بقره/۲۶۰﴾و ( به خاطر بیاور ) هنگامی را که ابراهیم گفت : پروردگارا ! به من نشان بده چگونه مردگان را زنده می‌کنی . گفت : مگر ایمان نیاورده‌ای‌ ؟ ! گفت : چرا ! ولی تا اطمینان قلب پیدا کنم ( و با افزودن آگاهی بیشتر، دلم آرامش یابد ) .

ما اگر با توجه به واقعیتهای دنیای اطراف خود بخواهیم محاسباتی انجام دهیم می بینیم  که در حرکت رو به جلو ملت مسلمانمان و در مواجهه با کفار سکولار و اشغالگر جهانی به رهبری آمریکا و انگلیس و طاغوتها و مزدوران محلی پیروز نهائی ما بوده ایم و ما موفق به کسب پیروزی راهبردی خواهیم شد . باذن الله .

ما علاوه بر تجربیات حکومتهای بدیل اضطراری اسلامی[۱] چون جمهوری اسلامی ایران و امارت اسلامی افغانستان و امارت اسلامی شباب سومالی و سایر جریانات و احزاب متفرق اسلامی، آیات و وعده های الله تعالی را داریم که این حرکت در مسیر نصرت و پیروزی نهائی را  برای ما عینی کرده اند.

ما در ۴۰-۴۵ سال پیش دارای طاغوتهای سکولار و دست نشانده ای بودیم که ملت ما را برای کفار سکولار و اشغالگر جهانی ذلیل و مطیع کرده بودند اما الان با تحمل محاصره ی اقتصادی و تهدیدهای امنیتی با عزت و مستقل و قدرتمندانه در برابر تمام دشمنان ایستاده ایم و نهال باریکی که کاشته بودیم هم اکنون به درخت تنومند و پرشاخ و برگی تبدیل شده است که همه با دیدن ثمراتش به همان «لِيَطمَئِنَّ قَلبي» می رسیم.

دشمنان آشکار خارجی و دارودسته ی منافقین (سکولار زده ها) به عنوان دشمنان داخلی در برابر ما مکرهای زیاد و توطئه های زیادی را چیده و می چینند، اما تمام این توطئه ها را به خودشان برگردانده ایم : اَم یُریدونَ کَیدًا فَالَّذینَ کَفَروا هُمُ المَکیدون (طور/۴۲) یا این که می‌خواهند نیرنگ بزنند (و طرحهای شیطانی بریزند و حیله‌گری کنند، باید بدانند که) کفار به حیلت خود گرفتار می‌آیند.

الله تعالی به ما وعده داده است که : وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ ‏(قصص/۵) ما می‌خواستیم که به ضعیفان و ناتوانان تفضّل نمائیم و ایشان را پیشوایان و وارثان ( حکومت و قدرت ) سازیم .‏

ما این وعده ی الله تعالی را با چشم خود دیده ایم بخصوص در مورد کسانی که با پیروی صحیح از شریعتش خودشان را مستحق یاری الله تعالی نموده اند که می فرماید : اِن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم وَ یُثَبِّت اَقدامَکُم (محمد/۷) و یا می فرماید : وَ لَیَنصُرَنَّ‌ اللهُ مَن یَنصُرُه (حج/۴۰)

ما با وجود دادن هزینه های مادی و قربانی هائی اما یقین داریم که در نهایت شکست نمی خوریم بلکه با چشم سر شکست آمریکا و مزدورانش در افغانستان و یمن و سومالی و عراق و سوریه و … را دیده ایم .

پیروزی حق مسلمین است و الله تعالی در این مصافِ حق و باطل، توحید و طاغوت وعده ی چنین پیروزی را داده است. چنین پیروزی توسط الله تعالی برای کسانی که اهل وحدت و همبستگی و پیروی از شریعتش باشند را مقدر شده است . هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَلَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ ‏(توبه/۳۳) خدا است که پیغمبر خود ( محمّد ) را همراه با هدایت و دین راستین ( به میان مردم ) روانه کرده است تا این آئین ( کامل و شامل ) را بر همه آئینها پیروز گرداند ( و به منصّه ظهورش رساند) هرچند که مشرکان نپسندند .‏

الله تعالی به این شیوه مقدر کرده است که با وجود مخالفت مشرکین و سکولاریستها دین خودش را در جامعه ی انسانی عینیت ببخشد؛ اما مسلمین می توانند با اعمالی چون تفرق و جنگ داخلی و ایجاد سستی و ذلیلی و مشغول شدن به همدیگر و یا با اعمالی چون کوتاهی کردن و عدم همراهی و دوری از میدانهای مبارزه چنین تقدیری را عوض کنند .

اینها آفتهای محقق شدن وعده های الله تعالی هستند، اما به صورت کلی ملت ما نشان داده اند که از این آفتها به دور هستند؛ چون ثمراتش را در رشد و تعالی ملت خود و شکست و منزوی شدن و به حاشیه رانده شدن دشمنانمان مشاهده می کنیم. هر چه زمان می گذرد بر قدرت جبهه ی مسلمین موحد افزوده شده و جبهه های جدیدی را در تمام زمینه های علمی و اقتصادی و نظامی و غیره فتح می کنند و ما تمام این تحولات را می بینیم و بر اطمینان قلبی ما «لِيَطمَئِنَّ قَلبي» به این حرکت مبارکی که شروع کرده ایم  اضافه می شود.

حالا از خودت بپرس که آیا به چنین درجه ای رسیده ای یا آفتها و ویروسها تو را آلوده و مریض کرده اند و از چنین جایگاه والائی محروم شده ای ؟


[۱] هر حکومت اسلامی که بعد از خلافت راشده آمده تا به خلافه علی منهاج النبوه می رسیم . مثل اموی ها و عباسی ها و عثمانی ها و غزنویان و سلجوقیان و… این حکومتهای اسلامی به حکم ضرورت تا آمدن حکومت اسلامی بر منهاج رسول الله پذیرفته می شوند و برایشان سمع و طاعه ی شرعی داده می شود .

دیدگاهتان را بنویسید