سفارشهای خیرخواهانه ای به برادران مجاهد اسیرم

سفارشهای خیرخواهانه ای به برادران مجاهد اسیرم

مؤلف: أبو سعد العاملی 

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمين غافر الذنب وقابل التوب شديد العقاب ذي الطول لا إله إلا هو إليه المصير .. و الصلاة و السلام على أشرف المخلوقين و سيد المرسلين سيدنا محمد و على آله و صحبه أجمعين، و بعد ..

خداوند سبحان ما را بوسیله آزمایش­های خیر و شر می­آزماید، تا ببیند چگونه عمل می­کنیم .. آیا صبر می­کنیم یا بی­تابی .. هر کس صبر کرد به نفع خودش صبر کرده است و خداوند مرتبه ­اش را بالا می­برد و او را از سختی و ناراحتی که در آن به سر می­برد، می­رهاند. اما هرکس بی­تابی کند و بنالد جز به خودش ضرر نرسانده و به بلایی که خداوند متعال برای او مقدر کرده­است، دچار می­شود تا اینکه حقیقت وجودش برای خودش معلوم شود و خداوند متعال در هر حال اراده اش را عملی خواهد کرد. براساس امر پیامبر صلی الله علیه وسلم که فرموده ­اند: «الدین النصیحه» [۱] .. ، تصمیم گرفتم این مقاله را به نوشتن و ارسال برخی نصیحت­ها برای برادران اسیرم اختصاص دهم .. شاید غم و اندوه آنان را برطرف کند، با وجود اینکه خود ما نیازمندترین مردم نسبت به این نصایح هستیم .. تا یادآوری باشد برای آنان که بدانند وضعی که در آن هستند هدیه­ای است در شکل مصیبت­، و برای قوی و استوار کردن دلهایشان و افزایش یقین به پروردگارشان.

همانطور که می­دانید آنها در سختی اسارت به سر می ­برند و زیر دست کسانی هستند که درباره آنها رعايت هیچگونه خويشاوندي و عهد و پيمانی را نمي‌كنند و بدترین عذاب­ها را به آنهـا مـی ­چشانند .. می­ خواهند آنها را از دینشان برگردانند و رابطه­شان را با پروردگارشان از بین ببرند تا اینکه نسبت به آنچه که برایشان اتفاق افتاده است اظهار نارضایتی کنند، و اجرشان از بین برود و از پای بنشیند و منحرف شوند .. تا علاوه بر عذابی که به دست جلادانشان می­ بینند، عذاب خدا را نیز برای خود بخرند.

برای اینکه برادارن به این پرتگاه نرسند، این سخنان را به آن­ها تقدیم می­کنم شاید باعث شود بعضی از همّ و غم­هایشان از بین برود و همتشان را به بالاترین حد برسانند. پس با طلب توفیق از خداوند متعال و توکل بر او سبحانه تعالی می­ گویم:

برادران عزیرم که پشت میله­ های زندان هستید، از خداوند متعال می­خواهم که شما را ثابت قدم گرداند و دل­هایتان را قوی گرداند و نه دشمن و نه نوکرانشان، نه به وسیله ­ی وسوسه ­های دنیای فانی شما را مفتون کنند و نه با ترساندن و وعیدی که در مقایسه با عذاب و غضب خداوند ﻷ، بسیار ناچیز و زودگذر است.

برادران عزیزم، درجاتی وجود دارد که مؤمن بدانها دست نمی­یابد مگر با فداکاری و قدم برداشتن در راه یاری دین خداوند متعال .. و هدف مؤمن صادق چیزی جز بدست آوردن رضایت پروردگارش و بدست آوردن بهشت رضوان نیست و هر آنچه که با تدبیر، برایش برنامه­ ریزی کرده و به سمت آن در حرکت است نجات از جهنم و داخل شدن به بهشت است.

پس آیا مانعی وجود دارد که بتواند مؤمن را از محقق گرداندن هدفش و دست­یابی به آن باز دارد؟ چه ترغیب باشد و چه ترساندن و تهدید .. به خدا قسم هرگز ..

براستی که نعمتی بزرگتر و جاودانه­تر از نعمت بهشت نیست، همانطور که عذابی بزرگتر و سخت­تر از عذاب جهنم نیست .. و اینجاست که مؤمن خودش باید انتخاب کند که کدام یک از این دو سرنوشت را می­خواهد و بر اوست که مسؤلیت این انتخاب را بر دوش کشد.

پس هنگامی که قلب مؤمن از محبت خداوند متعال و درک نعمتی که در آخرت منتظر اوست، سرشار شد، همه نعمت­های دنیا در نظر او کوچک می­شوند .. به خصوص هنگامی که این نعمت­ها، نعمتهای آخرت را بر او حرام گرداند. در نتیجه وقتی که این عذاب یا تهدید دنیوی که مانع اطاعت او از پروردگارش می­شود را با عذاب ابدی مقایسه می­کند، امکان ندارد این عذاب یا تهدید او را بترساند.

زندان یکی از این مـوانع است که انسان مؤمن را محدود می­کند و او را از اداء واجباتش دلسرد مـی­کند، اگر همه مجاهدان از زندان می­ترسیدند، در میادین دعوت و جهاد احدی را نمی­دیدیم. کسانی که زندانی شده­اند، ناشی از حکمت والای خداوند متعال است و اگر غیب مـی­دانستیم هرگز ضرری به ما نمی­رسید، ولی اموری وجود داردکه آن­ها را شر تصور می­کنیم در حالی که مملو از خیر است و عکس این مطلب نیز صحیح است و خداوند داناتراست نسبت به آنچه که برای ما اتفاق می­افتد و اوست که برای بندگان صالحش آنچه را که باعث بالارفتن مرتبه­شان نزدش و دورکردنشان از غضبش می­شود، مقدر می­گرداند.

اینگونه شایسته است که با ابتلاء تعامل داشته باشیم چه این ابتلاء از دست دادن اموال باشد و چه زندان یا تحت تعقیب بودن و یا غیر اینها .. باید بدانیم که زندان برای بسیاری از بندگان رحمت است، زیرا آنها از لحاظ شرعی نسبت به کسانی که خارج از زندان هستند تکلیف کمتری دارند، همچنین خداوند متعال آنها را انتخاب کرده است که از فتنه­­ها و شرهای بزرگتری دور باشند، که اگر در خارج از زندان بودند، دچار آن می­شدند و چه بسا زندان مرحله­ای برای تربیت و تکمیل شکل­گیری و تکوین فرد اسیر باشد و خداوند متعال او را برای اتفاقات بزرگ و مسؤلیت­هات سنگین آماده می­کند که توانایی تحمل آن را قبل از مرحله زندان یا هنگامی که آزاد می­ماند، نداشت.

و حکمت­ها و اسباب بسیاری است که آن­ها را نمی­شناسیم، همه­ی­ آنها تأیید و تأکید می­کند که زندان شایستگی آن را ندارد که عاملی برای سرباز زدن و عدم تحرک نسبت به دعوت و جهادی شود که خداوند متعال بر ما فرض نموده است.

خداوند متعال شما را حفظ کند، بدانید که خداوند متعال از بین همه مردم شما را برگزیده است تا شهیدان زنده باشید، و با آزاد­گی و ترک اهل و دارایی و کسب و کار و خانه و کاشانه­تان نمونه­ای والا در ایثار و فداکاری باشید، تا در ملأ عام اعلام کنید که آنچه نزد خداوند است بهتر و پایدارتر است و عقیده­تان با ارزش­تر از همه این­هاست و در چهره جلادانتان فریاد بزنید:
«رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ» یوسف ۳۳
«پروردگارا! زندان براي من خوشايندتر از آن چيزي است كه مرا بدان فرا می­خوانند.»

دشمنان خدا می­خواهند شما دین­تان را در مقابل بهای ناچیزی از دنیا بفروشید و به سوی آنها میل کنید و به دین آن­ها بگروید و به ذلت و خواری راضی شوید و خداوند متعال می­خواهد تنها بنده او باشید، امر به معروف و نهی از منکر کنید و به خداوند یکتا ایمان بیاورید و دینش را در زمین منتشر کنید.

پس خوشا به حال شما به خاطر این انتخابتان .. حریصانه به دنبال کسب این شایستگی باشید و ثبات قدم و رضایت بر هر آنچه برایتان اتفاق می­افتد را به پروردگارتان بنمایانید .. و برای شیطان رخنه­ای باقی نگذارید که از آن وارد قلب­هایتان شود و شما را دلسرد کند و اعتمادتان را نسبت به پروردگارتان از بین ببرد.

همانگونه که خداوند متعال از بندگان مجاهدش، شهدایی در میادین جهاد انتخاب کرده تا برگزیده­ای برای سیراب کردن این دین بوسیله خونهای­ پاکشان شوند، به همان شکل خداوند شما را انتخاب کرده تا شهیدان زنده باشید و علی رغم وسوسه، وعید و شکنجه­ای که در زندانهای دشمنانتان می­بینید، با صبر و فداکاری و ثباتتان، این دین را آبیاری کنید.

این مدت زمانی را که در زندان سپری می­کنید به عنوان مرحله­ی آماده­سازی مغتنم بشمارید .. اوقاتتان را در کارهای بی­فائده هدر ندهید .. به کتاب خداوند متعال روی آورید و هر آنقدر توانستید از آن را حفظ کنید و اگر حافظ آن هستید، آن را دوره کنید و اگر در زندان در دسترس بود، به کتاب­های تفسیر و فقه و حدیث و سیاست شرعی روی آورید .. هنگام خروج از زندان از به هدر دادن هر دقیقه از این زمان پشیمان می­شوید زیرا به خوبی از آن برای تحصیل، مرور و یادآوری استفاده نکرده­اید.

نماز شب را زیاد بخوانید تا درون­تان را از لحاظ روحی و ایمانی تقویت گرداند. نماز شب توشه­ای­ تمام نشدنی است و آن است که در برابر سختی زندان به شما صبر می­دهد و تاریکی آن را به روشنایی، سختی­اش را به رهایی و مشکلاتش را به خوشبختی تبدیل می­کند.

آگاه باشید که شما در ایستگاه آماده­سازی و اعداد و توشه برگرفتن ایمانی هستید، طولی نمی­کشد که به پایان می­رسد و پس از آن حرکتتان به سوی خداوند را ادامه خواهید داد و به خواست خداوند متعال رهایی و گشایش نزدیک است .. هر چند شب اسارت طولانی شود، اما پس از آن رهایی از راه می­رسد و این روزهایی که در زندان سپری کردید را خواهید طلبید، که هر چند در بی­تحرکی بود اما مملو از تلاش و توشه برگرفتن بود.

سعی کنید برای خود منزلت و مکانتی میان برادران ایجاد کنید تا بتوانید جو مناسبی برای تلقی و کسب توشه فراهم آورید. و بسیار خود را به صبر و بردباری در مقابله با هر آنچه و هر کس که در اطرافتان است مجهز کنید که بزودی نتیجه صبرتان را می­بینید و خداوند متعال از اطرافیانتان افرادی را به خدمت شما در می­آورد که تحمل زندان را بر شما آسان می­گردانند و شما را در غلبه بر مشکلات یاری می­دهند و برای شما بهترین یار و نصیحت کننده می­گردند.

ای برادران عزیزم بدانید که شما تنها نیستید .. به قول معروف مصیبت هرگاه عمومیت یافت، آسان می­شود. البته زندان، مصیبت نیست بلکه محنت و ابتلائی از جانب خداوند متعال است و خداوند متعال هنگامی که بنده­اش را دوست بدارد، او را آزمایش می­کند و اینجاست که درمی­یابید خداوند متعال شما را دوست دارد و به همین دلیل شما را همراه بندگان دیگر برگزیده است تا به این مرتبه بلند نزد پروردگار سبحان برسید.

بدانید از خواهران دینیتان هستند کسانی که اسیر و گرفتار شده­اند و شب و روز در زندان­های سکولاریستها و یهودیان و مرتدان، هتک حرمت می­شوند و با این وجود صبورند و به امید پاداش خداوند متعال هستند، پس حالِ شما که مرد هستید و کمتر از آنها مورد بلا و تعرض و اذیت قرار می­گیرید، چگونه باشد. بدون شک این در قلب­هایتان امید و رضایت به تقدیر خداوند متعال ایجاد می­کند و به دنبال آن باعث افزایش صبر شما برای تحمل مصیبت زندان می­گردد که در واقع هدیه و بخششی است که جز خدا کسی از آن خبر ندارد.

هنگامی که برادر زندانی وضع خواهرانش را در زندان دشمنان خداوند تصور می­کند، به خدا قسم شرم می­کند از وضعی که در آن است شکایت یا ناله کند .. همچنین خود را در برابر آن زنان پاکدامن اسیر شده، کوچک می­بیند و مصیبت وارد شده بر خودش را آسان می­بیند .. بلکه در­می­یابد در مقابل آنچه که خواهرانش می­بینند، چیزی نیست.

بر برادر اسیر واجب است که اندوهگین نباشد و با دیدن پیروزهای برادران مجاهدش و پیشرفت آن­ها در جبهه ­ها و مواضع مختلف نبرد با دشمنان خدا، بر همتش بیافزاید و هنگامی که اخبار هر روز پیروزی­های پی در پی آنها و وارد کردن ضربه از جانب آنها به سربازان شیطان و طاغوت را ­می­شنود، افتخار کند و خوشحال شود. و مطمئن شود که این دین حتماً پیروز ­­است، و اسیران­مان بدون شک در اجر آن سهیم­اند زیرا عذر زندان آنها را از مشارکت با برادران­شان در جهاد بازداشته است.

همچنین لازم است برادران اسیرمان یقین داشته باشند که در هر جای این کره خاکی، آزادی آن­ها از اسارت یکی از مهمترین اهداف برادران مجاهدشان می­باشد و قسمت بزرگی از جهاد و تلاش­شان در این جهت است .. پس به این امر خوشحال و چشم روشن باشند تا شیطان وارد قلب­هایشان نشود و باعث نشود که به چیزی غیر از این فکر کنند، تازه اگر قبل از آن گشایش از جانب خداوند متعال سرنرسد .. زیرا هرگاه خداوند متعال ببیند برادران اسیر از تربیت و پرورش در مدرسه زندان به اندازه کافی بهره برده­اند و شایستگی حمل امانت سنگین دعوت و جهاد را یافته­اند، برای بسیاری از آنها فرج و گشایش قرار می­دهد.

بدانید ای عزیزان؛ خداوند شما را برای آینده آماده می­کند و به برادرانتان بنگرید که پیش از شما در اسارت بودند، خداوند متعال به برخی از آن­ها گشایش و رهایی عنایت فرموده و به معرکه جنگ با باطل و اهلش برگشته­اند و حتی برخی از آنها به فرماند­هان و مربیان در میدان­های جهادی تبدیل شده­اند و این تنها از فضل پروردگار است، سپس از فضل تربیت ایمانی است که در زندان بدست آورده­اند و این تجربه طولانی است که او را زدوده و صیقل داده و به کوهی استوار تبدیل کرده است که حاضر به کوتاه آمدن و سازش نیست و آنچنان امانتدار دینش است که اسلام از جانب او ضربه نخواهد خورد.

پس زندان مدرسه­ای برای مردان است، بلکه اگر خدا بخواهد برای فرماندهان جهاد .. پس بهترین جانشین برای بهترین سلف و پیشینیان باشید و بدانید که جهاد تا روز قیامت پابرجاست و میادین جهاد مردان را با جنگ و شهادت از بین می­برد .. پس از گروهی باشید که خداوند آنها را برای امور برزگ پیش­رو آماده کرده است و پیامبر خدا یوسف علیه السلام در این مورد اسوه و الگوی شما باشد.

از خداوند می­خواهم که قلب­هایتان را استوار گرداند و برای شما رهایی و راه نجاتی قرار دهد و به شما صبر و یقین بیشتر به وعده­ی پروردگارتان به پیروزی و تمکین (حتی اگر بعد از مدتی باشد)، عنایت فرماید. زیرا نشانه­ها و علامتهای پیروزی آشکار است، هر چند کافران آن را دور می­بینند اما ما آن را نزدیک می­بینیم .. و ستایش اول و آخر شایسته پروردگار جهانیان است.

آزمایش و ابتلاء سنت جاری است که تغییر و تحولی در آن اتفاق نمی­افتد ولی سرانجام آن پیروزی یا شهادت است و ابتلاء علامت محبت خداوند متعال نسبت به مؤمنین است، که به اندازه ایمانشان آنها را مورد آزمایش قرار می­دهد. همانگونه که از پیامبر صلی الله علیه وسلم ثابت شده که فرموده ­اند:

«من یرد الله به خیر یصب منه» [رواه بخاری]
«خداوند خواهان خیر برای هرکس باشد، او را مورد ابتلاء و مصیبت قرار می­دهد.»

دیدگاهتان را بنویسید