خروج آمریکا و ناتو از افغانستان و خطر استعمار فرا نو

خروج آمریکا و ناتو از افغانستان و خطر استعمار فرا نو

به قلم : ابومحمود کندزی

زمانی که کشور سکولار و اشغالگر آمریکا بدون مشورت با حکومت دست نشانده ی کابل مذاکرات صلح با طالبان را شروع کرد و بعد از قطع مقطعی این مذاکرات باز بدون مشورت حکومت کابل مذاکرات را از سر گرفت و نخستین بار به شکل مستقیم در ابوظبی از طریق ویدیو کنفرانس با ملا برادر مذاکره کرد، نشان داد که مزدوران حاکم بر کابل هیچ ارزشی برای آمریکا ندارند.  

در کنار این باز دیدیم که از کانال حکومت سکولار و دست نشانده ی پاکستان مذاکرات با طالبان را به پیش می برد که دولت پاکستان هم بخشی از سیستم امنیتی و نظامی حکومت آمریکاست که حتی حقوق سربازان پاکستان هم از طریق آمریکا و نوکران آمریکا چون آل سعود تامین می شود.

در این صورت واضح است که هم حکومت حاکم بر کابل و هم حکومت حاکم بر اسلام آباد مزدوران آمریکا هستند و در دشمنی با اسلام و جریانات جهادی حتی پاکستان سابقه ی بیشتر و جنایتبارتری داشته است و نمی توان به هیچ یک از این مزدوران آمریکا در افغانستان و پاکستان اعتماد کرد، چون هر دوی اینها برای یک ارباب، غلامی و نوکری می کنند.

با آنکه حضوریابی طالبان در گفت‌وگوهای صلح مشروط بر تعیین جدول زمانی خروج نیروهای امریکایی از افغانستان است اما باید هشیار بود که به جای سربازان آمریکا و ناتو اینبار مزدوران محلی جانشین آنها نشوند.

مجاهدین باید بدانند که اگر کسی چیزی را از ما بگیرد پس گرفتن آن راحت است هر چند سالها طول بکشد، اما اگر خود ما چیزی به دیگران بدهیم پس گرفتن آن خیلی سخت و گاه غیر ممکن خواهد بود.

امروزه و در روند مذاکرات با مکارترین و دروغگوترین و خائن ترین کشور دنیا یعنی آمریکا باید نسبت به دو مساله هشیار بود:

  1. جنگ داخلی میان مسلمین در منطقه یکی از اهداف این دشمنان است و باید به هر شکلی از جنگ داخلی میان مسلمین دوری کرد.
  2. در مذاکرات نباید چیزی به آمریکا و متحدین آمریکا داد که مخالف آیه ی «وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا» (نساء/۱۴۱) باشد و قاعده ی «نفی سبیل و عزت اسلامی» را خدشه دار کند.

مسلمین و مجاهدین افغانستان نه ارباب آمریکائی و ناتو را می خواهند نه غلامان پاکستانی و افغانی این اربابان را، یعنی نه استعمار قدیم را می خواهند و نه جدیدش را، بلکه می خواهند با وحدت اسلامی حکومتی اسلامی مستقلی تشکیل دهند که سقفی برای تمام مذاهب و تفاسیر اسلامی باشد.   

دیدگاهتان را بنویسید