کابینه امارت اسلامی افغانستان درسی بزرگ از تجربه حکومت موقت دارالاسلام ایران و انقلابهای دنیا

کابینه امارت اسلامی افغانستان درسی بزرگ از تجربه حکومت موقت دارالاسلام ایران و انقلابهای دنیا

به قلم: فضل احمد هراتی

زمانی که انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید عده ای تلاش کردند که از عبارت اسلامی صرفنظر شود و به جای آن دمکراتیک گذاشته شود و می خواستند قوانین اسلامی در ایران را با قوانین سکولاریستی و دموکراسی کشورهای بزرگ دنیا هماهنگ کنند . در ابتدا با نرمش با اینها برخورد شد به همین دلیل عده ای از آنها در حکومت موقت راه پیدا کردند و حتی کسانی از اینها چون بازرگان نخست وزیر شد و بنی صدر هم رئیس جمهور شد.

اگر رهبران انقلاب دقت نمی کردند همین نفوذی ها و آلوده شده ها انقلاب را به انحراف می کشاندند و حتی کشور را تسلیم خارجی ها می کردند. این مرحله بسیار حساس است که دارالاسلام ایران با تحمل هزینه ها و آزمایشاتی آن را با موفقیت پشت سر گذاشت و تجربه اش برای سایر مسلمین باقی ماند.  

هم اکنون بعضی از مردم اعتراض می کنند که اعضای کابینهٔ امارت اسلامی افغانستان همه از جنبش امارت اسلامی هستند و از احزاب دیگر یک نفر هم نیست. در جواب باید گفت که این قانون دموکراسی غربی است. مثلاً هنگامی که جوبایدن رئیس جمهور آمریکا از حزب دموکرات پیروز شد، دولت و وزیران همه از حزب دموکرات انتخاب شدند. در بریتانیا هنگامی که حزب کارگر در انتخابات بریتانیا پیروز شد، همهٔ وزیران از حزب کارگر انتخاب شدند. این قانون در سایر کشورها نیز است.

اما مثل اینکه برای آنها مجاز است و برای مسلمانان مجاز نیست. البته سکولاریستها حتی برای کسانی که از اصل منحرف شده اند نیز باز اجازه ی تشکیل یکدست حکومت نمی دهند.هنگامی که اخوان‌المسلمین در انتخابات پیروز شد، به آنها گفته شد که کل دولت نمی ‌تواند از اخوان‌المسلمین باشد، لذا آن‌ها تسلیم شدند و مسیحیان و زنان را در دولت داخل کردند درحالی که از حزب شان نبودند و سیسی را به عنوان وزیر دفاع انتخاب کردند. اما آخرکار شکست خوردند و همین افراد برعلیه شان کودتا کردند.

اگر حزبی که در انتخابات پیروز می شود، حق دارد که همه وزیران را از حزب خودش انتخاب کند، پس چرا امارت اسلامی افغانستان که با اشغالگران جنگیدند و کشور را آزاد کردند، حق ندارند که همه وزیران را از خودشان انتخاب کنند؟! آیا این همان سیاست یک بام و دو هوا نیست که یک امر خوب و مباح برای کفار مجاز باشد و برای مسلمانان نه؟

پس مسلمانان باید هوشیار باشند و اجازه ندهند کسانی که از نظر عقیدتی و منهجی آلودگی دارند در مناصب کلیدی وارد شوند و باید فیلترها و گزینشهای محکمی بگذارند که این اشخاص به راحتی نتوانند از آن رد شوند.

دولتهای انقلابی باید بر اساس آنچه که ادعا کرده اند حاکمیت کنند.

دیدگاهتان را بنویسید